I SA/Wr 1425/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych w całości. W skardze K. S. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku złożonego na stosownym formularzu podała, że jest osobą starszą, schorowaną oraz, że jej jedynym źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 831,51 zł, którą w całości przeznacza na bieżące koszty utrzymania (w tym kwotę 150 zł na leki). Wskazała dodatkowo, że nie posiada żadnego majątku ruchomego i jest właścicielką wyodrębnionego z nieruchomości "W. 66" lokalu mieszkalnego o powierzchni 27,20m². Skarżąca przesłała odcinek przekazu pocztowego świadczenia rentowego, które wykazała we wniosku Wpis sądowy od skargi wyznaczono w sprawie w kwocie 118 zł. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, iż są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdza się, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji wynikającej z oświadczeń i dokumentów złożonych przez skarżącą do akt sprawy, ocenianej z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego uzasadniony jest wniosek, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych, na które na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego składa się wpis sądowy od skargi, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie. Skarżąca jest osobą starszą, która ze względu na swój wiek nie jest w stanie uzyskiwać dodatkowych dochodów, natomiast otrzymywane niewysokie świadczenie rentowe przeznacza na zwiększone w jej sytuacji koszty koniecznego utrzymania, w tym na wydatki na swoje leczenie. Nie sposób wymagać, aby w tym stanie rzeczy wnioskodawca ponosił koszty sądowe w najniższej nawet wysokości. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2) i 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.