I SA/Wr 1426/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za I, II, III, IV kwartał 2013 r. oraz podatku do zapłaty za okres od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 września 2017 r., stronie skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie przewyższającej 20.000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych). Następnie, po rozpoznaniu sprzeciwu od w/w postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 9 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Odpis powyższego postanowienia Sądu został doręczony stronie w dniu 23 października 2017 r. wraz z pouczeniem, iż nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Następnie, w dniu 30 października 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego przyznającego częściowo prawo pomocy. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, z uwagi na niedopuszczalność zażalenia na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 30 października 2017 r. Odpis postanowienia z dnia 6 listopada 2017 r. doręczono w dniu 16 listopada 2017 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 24 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego, k. nr 196 akt sądowych), strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2017 r. Zażalenie niniejsze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił postanowieniem z dnia 18 grudnia 2017 r. z uwagi na uchybienie terminowi do jego wniesienia. Odpis postanowienia z dnia 18 grudnia 2017 r. doręczono stronie skarżącej w dniu 2 stycznia 2018 r. W dniu 15 stycznia 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2017 r. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wskazując, że skarżąca uchybiła 7-dniowemu terminowi na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, gdyż za datę ustania przyczyny uchybienia terminowi, należało przyjąć datę 2 stycznia 2018 r. (doręczenie odpisu postanowienia Sądu z dnia 18 grudnia 2017 r.). Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem w dniu 9 stycznia 2018 r. Odpis postanowienia Sądu o odrzuceniu w/w wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, doręczono stronie skarżącej w dniu 22 lutego 2018 r. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 20.000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze doręczono w dniu 20 marca 2018 r. Z akt sprawy wynika, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona (informacja z Oddziału Finansowo-Księgowego Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 20 marca 2018 r. odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła. Tym samym, skarga podlegała odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia przez stronę braku fiskalnego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.