I SA/Wr 1429/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą na oznaczoną w komparycji decyzję skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W motywach żądania wskazała, że wykonanie skarżonej decyzji spowodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej i tym samym zaprzestania jej prowadzenia. Wskazana działalność jest jedynym źródłem dochodów skarżącej. Argumentowano, że konieczność zapewnienia przez stronę odpowiedniej wysokości środków dla prowadzonej działalności w zakresie usług hotelarskich i gastronomicznych wynika z potrzeby bieżącego regulowania zobowiązań umownych względem kontrahentów oraz kilkunastu zatrudnionych pracowników. W rezultacie podniesiono, że brak wstrzymania wykonania decyzji w wysokości 59.000 zł jawi się jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zarówno dla skarżącej jako przedsiębiorcy, zatrudnionych pracowników, jaki i dla jej kontrahentów oraz klientów jej usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej ( post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 niepubl. ). Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że strona w istocie nie wykazała w jaki sposób wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Podana przez skarżącą argumentacja, która nie została poparta żadnymi dokumentami finansowymi wskazującymi na zaistnienie podniesionych we wniosku okoliczności, nie stanowi dostatecznych przesłanek do uznania, że wobec skarżącej należałoby orzec o udzieleniu ochrony tymczasowej. Za spełnienie przesłanek o których mowa w powołanym przepisie nie mogą bowiem zostać uznane ogólne stwierdzenia strony dotyczące konsekwencji finansowych, pracowniczych i społecznych. Na marginesie powyższych wywodów należy dodać, że jakkolwiek wykonanie decyzji zawsze powoduje pewne konsekwencje finansowe, to jednakże nie zawsze związane one będą z wystąpieniem skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.