I SA/Wr 143/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A"S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia odrzucić skargę. Pełnomocnik "A" S.A., pismem z dnia 19 lipca 2010 r., wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., załączając jednocześnie pełnomocnictwo z 15 lipca 2010 r. podpisane przez S. M. i P. S. Pismem Sądu z dnia 17 sierpnia 2010 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W odpowiedzi nadesłano pełny odpis ze stanem na dzień 24 sierpnia 2010 r. Zgodnie z jego treścią, do reprezentowania Spółki uprawniony był prezes zarządu jednoosobowo lub dwóch członków zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Osoby, które podpisały dokument pełnomocnictwa, pełniły funkcję wiceprezesów, a wpis w tym zakresie został dokonany 19 sierpnia 2010 r. Wobec tego, pismem Sądu z dnia 25 stycznia 2011 r. pełnomocnik Spółki ponownie został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, z którego wynikałoby, że w dniu udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. 15 lipca 2010 r., Przemysław S. i S. M. byli umocowani do jego udzielenia. Na powyższe wezwanie ponownie przedłożono odpis pełny z KRS ze stanem na dzień 24 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym podkreślić należy, że pod pojęciem pełnomocnictwa należy rozumieć komplet dokumentów wykazujących umocowanie do podejmowania czynności za stronę skarżącą. Zatem w przypadku strony skarżącej, która jest spółką akcyjną poza pełnomocnictwem, winien zostać dokument wykazujący umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa przez tę spółkę. Brak stosownych dokumentów w tym zakresie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek braków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W art. 58 § 1 pkt 3 przewidziany został skutek odrzucenia skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał umocowania do wniesienia skargi. Zauważyć należy, że pełnomocnictwo, które wprawdzie upoważnia dor. pod. M. M. do reprezentowania Spółki przed sądami administracyjnymi, zostało udzielone przez osoby, które w dacie podpisania pełnomocnictwa nie pełniły funkcji w organach Spółki, które uprawniałyby do dokonania tej czynności – a przynajmniej tak to wynika z przedłożonych dokumentów. Dokument pełnomocnictwa jest bowiem datowany na 15 lipca 2010 r. Natomiast wpis do KRS dotyczący objęcia funkcji wiceprezesów zarządu przez P. S. i S. M. został dokonany 19 sierpnia 2010 r. Na podstawie tak przedstawionych danych nie można było zatem stwierdzić, czy w dacie sygnowania dokumentu pełnomocnictwa wyżej wymienieni byli do tego już uprawnieni. W istocie wpis dotyczący zmian osobowych w zarządzie spółki kapitałowej ma charakter deklaratoryjny, niemniej pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył żadnego innego dokumentu, mocą którego osoby te stały się członkami zarządu Spółki najpóźniej z datą udzielenia pełnomocnictwa, to jest 15 lipca 2010 r. W konsekwencji stwierdzić należało, że braki formalne skargi nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. W związku z tym, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.