I SA/Wr 1437/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2010 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2010 r. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, materialnoprawną podstawą jej wydania były między innymi przepisy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 5-8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3, poz. 11 ze zm. – dalej w skrócie: u.p.a.). Organy celne obu instancji przyjęły bowiem, że z tytułu sprzedaży przez spółkę oleju opałowego powstał obowiązek w podatku akcyzowym według stawki 1.822 zł/1000 l, a nie stawki 232 zł/1000 l. W skardze na powyższą decyzję skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając między innymi naruszenie art. 89 ust. 16 w związku z art. 5-8 u.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP, poprzez błędną wykładnię i zastosowanie w sprawie, polegające na przyjęciu, że braki formalne w oświadczeniach nabywców oleju opałowego powodowały utratę uprawnienia do zastosowania stawki akcyzy w wysokości 232 zł/1000 l. W skardze sformułowano również wniosek o zawieszenie z urzędu postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie skierowanego przez WSA w Białymstoku sygn. akt I SA/Bk 99/11 pytania prawnego obejmującego analogiczny, jak w niniejszej sprawie, problem prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – w skrócie: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze powołaną regulację Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania sądowego z urzędu na podstawie powołanego wyżej przepisu. Wskazać bowiem trzeba, jak słusznie zauważono w skardze, że w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 99/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności przepisu art. 89 ust. 5 i 16 ustawy o podatku akcyzowym z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszcza zastosowanie stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1) u.p.a., w przypadku, gdy oświadczenia, o których mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1) i 2) u.p.a. zawierają wady nieistotne z punktu widzenia ustalenia tożsamości nabywcy oraz przeznaczenia wyrobu energetycznego. W ocenie Sądu, problem prawny zaprezentowany w powyższym pytaniu jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. W konsekwencji uznać należało, że wynik postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym na skutek wspomnianego pytania prawnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (sprawa w TK pod sygn. akt P 50/11), będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) oraz art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.