I SA/Wr 1443/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie skargę na wyżej oznaczoną decyzję sporządził i listem poleconym nadanym w dniu [...] (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w imieniu J. C. radca prawny. Zaskarżony akt został doręczony pełnomocnikowi podatnika w dniu [...], o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Przesyłką poleconą nadaną w Urzędzie Pocztowym A w dniu [...] dostarczony został do Sadu wniosek o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu określił wpis sądowy od wniesionego środka prawnego w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wyżej wskazana ustawa procesowa zawiera również przepisy regulujące tryb, terminy oraz rygory usuwania braków pism sądowych, w tym skarg, w zakresie ich warunków formalnych, oraz uiszczania należnych od tych pism opłat (odpowiednio art. 49 i 220). Od przewidzianego w tych unormowaniach trybu wzywania do uiszczenia należnych opłat sądowych, na które składają się – stosownie do art. 212 ustawy – wpis i opłata kancelaryjna, prawodawca wprowadził w art. 221 wyjątek. Zgodnie z art. 221 ustawy procesowej pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powołanych przepisów prawa wynika, iż w przypadku pisma wniesionego przez adwokata lub radcę prawnego, w tym skargi, podlegającego opłacie stałej, nie ma zastosowania procedura przewidziana w art. 220 ustawy. Nie mniej jednak dla opłacenia pism wskazanych profesjonalnych pełnomocników stałą kwotą opłaty sądowej, a zatem i skargi wpisem sądowym w stałej wysokości, w uregulowaniu postępowania sądowoadministracyjnego został wyznaczony termin. Termin ten – zdaniem Sądu – wynika z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczącego skutecznego wniesienia skargi. Jeżeli bowiem uiszczenie wpisu stałego jest warunkiem skutecznego wniesienia przez adwokata lub radcę prawnego skargi, a ustawodawca nie przewidział szczególnego terminu na dokonanie tej czynności przez tych pełnomocników, to czynność wniesienia skargi obejmuje również uiszczenie stałej opłaty sądowej. Cezurą czasową dotyczącą uiszczenia wpisu stałego od skargi jest więc ustawowo określony termin wniesienia skargi, tj. trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie zaskarżanego aktu. Stanowisko to znajduje uzasadnienie również w rządzących postępowaniem sądowoadministracyjnym zasadach ekonomiki i szybkości postępowania, wynikających z art. 7 ustawy procesowej. Nie przypisanie do czynności procesowej, od której dokonania uzależniona jest dopuszczalność merytorycznego załatwienia skargi, terminu i w konsekwencji skutku procesowego uchybienia tego terminu, powodowałoby powstanie po stronie skarżących nieuzasadnionych możliwości przedłużania postępowania przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja jest nie do zaakceptowania. Dlatego przyjął Sąd, iż intencją ustawodawcy było ograniczenie możliwości opłacenia przez adwokata lub radcę prawnego skargi wpisem sądowym w stałej wysokości terminem określonym w powołanym przepisie art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 230 ustawy procesowej od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach – wpis stały. W sytuacji, gdy – tak jak w przedmiotowej sprawie – przedmiotem skargi jest postanowienie uznające z niezasadne zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały od skarg na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Zatem wpis należny od złożonego w imieniu J. C. środka zaskarżenia jest wpisem stałym. Z akt sprawy wynika, iż stanowiącą przedmiot zaskarżenia decyzję, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...]. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W rezultacie termin do wniesienia środka zaskarżenia, a w niniejszej sprawie również dla opłacenia go przez radcę prawnego wpisem stałym, rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia [...]. Strona nie uiściła kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Przedmiotowy środek zaskarżenia nie został dotychczas prawidłowo, zgodnie z mającym w sprawie zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłacony. W tym miejscu wskazać należy, iż wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został złożony w dniu 5 września 2007 r., tj. czterdzieści jeden dni po upływie terminu do opłacenia skargi, jako spóźniony nie przerwał biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej od tego środka prawnego, a w konsekwencji nie podlega rozpoznaniu. Stanowisko to znajduje uzasadnienie w treści art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wobec powyższych ustaleń uzasadnione jest stwierdzenie, iż sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego skarga J. C. jako nieopłacona w ustawowo zakreślonym terminie podlegała odrzuceniu. Z tych względów Sąd orzekł, na podstawie powołanych przepisów prawa, jak w sentencji.