I SA/Wr 1445/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozliczenia w podatku od towarów i usług za II-VII, IX, X, XII 2002 r. zarządza: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca Spółka, w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu, wniosła o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie załączając dokumenty potwierdzające jej stan finansowy i majątkowy. Wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu. Przepis art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Zgodnie z § 2 ust. 3 powyższego rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. Z treści tego przepisu wynika, że nie ma on zastosowania do osób prawnych, zatem skarżąca Spółka, posiadając osobowość prawną, winna złożyć powyższy wniosek, stosując się do wskazanego wyżej wymogu bez wezwania Sądu, czego nie uczyniła. W myśl art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 257 i 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., zarządził jak w sentencji.