I SA/Wr 1447/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi B. K. i W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności prawnej postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie występujący przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w imieniu B. K. i W. K. radca prawny skargę na wyżej oznaczoną decyzję opatrzył znakami opłaty skarbowej na kwotę [...]. W dniu [...] na wskazany w skardze adres do korespondencji doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 października 2006 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,- zł od skargi B. K. i W. K. na wyżej oznaczoną decyzję. Zarządzenie to zawierało informację, iż kwotę opłaty sądowej należy uiścić w kasie Sądu bądź na podany rachunek bankowy Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem nadanym w dniu [...] na adres Sądu przesyłką poleconą pełnomocnik skarżących poinformował, iż opłata sądowa od skargi w znaczkach o wartości 100 zł została uiszczona przy wniesieniu skargi poprzez naklejenie znaczków opłaty sądowej na jednym z jej egzemplarzy, oraz że znajduje się w posiadaniu kasowego pokwitowania sprzedaży opłaty w kasie Sądu Rejonowego w W. Wskazał przy tym, iż do Sądu mógł być przesłany egzemplarz skargi bez opłaty i wyraził opinię, iż doręczenie mu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi jest nieporozumieniem. Z akt sprawy wynika, iż do kasy ani na konto Sądu nie wpłynęła kwota wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wartość przedmiotu zaskarżenia została przez strony określona na kwotę [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 art. 230). Na mocy art. 231 tej samej ustawy wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W rozpoznawanej sprawie mając na uwadze charakter sprawy, tj. określenie zobowiązania podatkowego, oraz wobec określenia przez strony wartości przedmiotu zaskarżenia od wniesionej w imieniu B. K. i W. K. przez radcę prawnego należny był wpis stosunkowy, którego wysokość ustalono zgodnie z uregulowaniem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę sądową uiścić można gotówką w kasie właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Obowiązujące przepisy nie przewidują więc możliwości uiszczenia opłaty sądowej za pomocą znaków opłaty sądowej naklejonych na pismo procesowe. W świetle powyższego uiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) strony skarżącej wpisu sądowego za pomocą znaków opłaty sądowej, nie wywołuje zamierzonego skutku opłacenia skargi. Na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca dotychczas nie uiściła należnej opłaty sądowej, chociaż z akt sprawy wynika, iż stosowne wezwanie w dniu 26 października 2006 r. skutecznie doręczono jej pełnomocnikowi. Termin do opłacenia wniesionego środka zaskarżenia kończył się z upływem dnia 2 listopada 2006 r. Bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie pozostają wywody profesjonalnego pełnomocnika skarżących w zakresie opłacenia skargi znakami opłaty sądowej. Dotyczą one sposobu opłacania pism wnoszonych w postępowaniu przed sądami powszechnymi (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. nr 27, poz.199). Tymczasem skargę na decyzję podatkową ustanowiony przez skarżących radca prawny wniósł do sądu administracyjnego. Dlatego argumentacja sformułowana w piśmie z dnia 2 października 2006 r. nie może odnieść skutku w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dla którego sposoby uiszczania opłat sądowych określone zostały w powołanym przepisie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.