I SA/Wr 1461/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA Marta Semiczek, Protokolant Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że postanowienie wymienione w punkcie I nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] r. nr [...] Dyrektora Izby Celnej we W., który po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 20.05.2009 r. utrzymał w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w sprawie zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniami z dnia [...] r. zaliczył dokonane przez stronę w 5.05.2009 r. wpłaty dotyczące podatku akcyzowego proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowych oraz kwoty odsetek za zwłokę. Podatnik na powyższe postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego złożył zażalenie. W uzasadnieniu podniósł, że złożone korekty deklaracji związane były ze zmianą od 1.03.2009 r. ustawy o podatku akcyzowym. Rozliczenie podatku, tj. pomniejszenie akcyzy należnej o przysługujące odliczenia odbyło się zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Odliczając podatek zapłacony z tytułu nabycia samochodów był przekonany, że sprzedaż również będzie objęta podatkiem akcyzowym. Z powodu braku przepisów przejściowych ustawodawca ograniczył możliwość rozliczenia akcyzy na dotychczasowych zasadach. Wobec tego naliczenie odsetek jest nieporozumieniem. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z treścią art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) dalej skrót O.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zaległość podatkowa ma charakter obiektywny. Powstaje, gdy podatek nie zostanie zapłacony w terminie i jest niezależna od woli, zamiaru czy też winy po stronie podatnika, płatnika czy inkasenta. Odsetki naliczane są za zwłokę, a więc za niewykonanie zobowiązania podatkowego. Z tej racji podatnik jest zobowiązany do samodzielnego obliczenia swojego zobowiązania podatkowego, jego zadeklarowania w deklaracji i uiszczenia na konto właściwego organu. W przypadku wystąpienia przesłanek powodujących zmianę zadeklarowanych wartości podatnik jest również zobowiązany do skorygowania złożonych rozliczeń. W przedmiotowej sprawie Spółka składała za poszczególne miesiące rozliczeniowe deklaracje dla podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży samochodów osobowych przed ich pierwszą rejestracją na terytorium RP. W deklaracjach realizowała swoje prawo do odliczenia podatku zapłaconego z tytułu nabycia samochodów, gdyż uważała, iż zachodzi związek ze sprzedażą opodatkowaną. W momencie wejścia w życie z dniem 1.03.2009 r. nowych przepisów dotyczących akcyzy (Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11) sprzedaż samochodu osobowego przed pierwszą rejestracją - co do zasady - przestała być czynnością podlegająca opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W związku z tym należało skorygować te z uprzednio złożonych deklaracji podatkowych, w których nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu ich sprzedaży. Dotyczyło to korekt zobowiązań podatkowych za miesiące III, X,XI,XII 2008 r. i I, II 2009 r. Brakujące kwoty zobowiązań Spółka uiściła w dniu 5.05.2009 r. Nie wzięła jednak pod uwagę powstałych odsetek za zwłokę należnych od tych zaległośc, choć zgodnie z art. 55 O.p. zobowiązany do naliczenia odsetek za zwłokę winien wpłacić je bez wezwania organu podatkowego, dokonując obliczenia od momentu, kiedy roszczenie podatkowe wierzyciela stało się wymagalne, do dnia dokonania zapłaty zaległości podatkowej. W przypadku, gdy dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę. W świetle powyższego pomimo niezawinionego przez podatnika powstania zaległości podatkowej brak jest podstaw do odstąpienia naliczenia odsetek za zwłokę. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca powtórzyła wnioski i zarzuty odwołania, podtrzymując dotychczasową argumentację i wnosząc o uchylenie zaskarżonych postanowień. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o je oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej skrót p.p.s.a. podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia prawa procesowego, gdyż stoi ono na straży podmiotowych praw podatnika, zapewniając stronie w procesie stosowania prawa podatkowego pozycję gwarantującą skuteczną obronę jej praw. Zasadność tych zarzutów należy ocenić w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b i c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tylko bowiem w przypadku naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (lit. b), lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c") - sąd uwzględnia skargę. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę. Należy stwierdzić, że stanowisko organów podatkowych o wymagalności należności podatkowej z tytułu podatku akcyzowego jest nieprawidłowe, ponieważ narusza zasady stosowania przepisów podatkowych w razie ich zmiany. W braku bowiem przepisów przejściowych obowiązuje zasada bezpośredniego stosowania ustawy nowej od momentu wejścia jej w życie zarówno do stosunków nowo powstających, jak i tych które nawiązały się wcześniej lecz trwają w momencie wejścia w życie nowej ustawy. Pogląd ten wyraził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 maja 2004 r. nr SK 39/03. Odnosząc go do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że podatnik wraz z wejściem w życie nowej ustawy zobowiązany był skorygować złożone deklaracje złożone za poszczególne miesiące, gdyż zaistniały przesłanki powodujące zmianę zadeklarowanych wartości. Z tym dniem podatnik zobligowany był do uiszczenia należnego zobowiązania podatkowego wynikającego z korekty, a tym samym od tego momentu zasadne było naliczenie odsetek. Stosownie bowiem do art. 21 § 1 O.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy winien wziąć pod uwagę powyższe wskazania. Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit a) i art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienie organu odwoławczego uchylił. Rozstrzygnięcie z zakresie jego wykonalności do czasu uprawomocnienia wyroku uzasadnia art. 152 w/w ustawy procesowej, a w zakresie kosztów postępowania sądowego orzeczono w oparciu o art. 200 tej ustawy.