I SA/Wr 1469/06

Dnia 15 marca 2007 roku Wojewódzki Sad Administracyjny w Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca) Sędzia NSA Halina Betta Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Sylwia Wiązowska-Grehl po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 marca 2007 r. sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanawia umorzyć postępowanie. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. G. decyzjami nr [...] i [...] z dnia [...] orzekł o odpowiedzialności B. G. - byłego wspólnika spółki cywilnej A w J. G. - B. G. i R. G., z tytułu: podatku od towarów i usług za grudzień 1999 i sierpień 2000 r., odsetek za zwłokę od wymienionych zaległości, a także kosztów postępowania egzekucyjnego. W związku z wymienionymi orzeczeniami wierzyciel - Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. G. w dniu [...] wystawił tytuły wykonawcze o numerach [...] (podatek VAT za miesiąc sierpień 2000 r.) oraz [...] (podatek VAT za miesiąc sierpień 2000 r.) a następnie - działając jako organ egzekucyjny dokonał zajęcia przysługującej zobowiązanej wierzytelności. Na powyższe tytuły wykonawcze pismem z dnia [...] zobowiązana wniosła zarzuty, w których podniosła, że egzekucja została wszczęta niezgodnie z prawem, gdyż z dniem [...] nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych, a także, iż określone w treści tytułów wykonawczych kwoty odsetek obliczone zostały nieprawidłowo. Zobowiązana zarzuciła także powołanie sygnatur decyzji nieodpowiadających numerom orzeczeń stanowiącym podstawę egzekucji. Postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. G. uznał zarzuty za uzasadnione. Organ podkreślił, że jakkolwiek wbrew twierdzeniom zobowiązanej nie doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych, to jednak w tytułach wykonawczych nieprawidłowo określono kwoty odsetek (z pominięciem okresów przerw w ich naliczaniu - art. 54 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa) oraz dokonano wadliwego oznaczenia decyzji podatkowych. Wskazane obok postanowienie wierzyciela zostało w dniu [...] zaskarżone w drodze zażalenia, w którym zobowiązana kwestionowała stanowisko organu co do istnienia zobowiązań podatkowych. Podniosła przy tym strona, że brzmienie sentencji postanowienia wierzyciela, uznające zarzuty za uzasadnione winno w konsekwencji doprowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Sygn. akt I SAM/r 1469/06 Dyrektor Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w J. G., postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej egzekucji należności z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. (pkt 1), zaś w pozostałej części, dotyczącej egzekwowania obowiązku z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2000 r., niezgodnego z treścią orzeczenia, postanowienie to utrzymał w mocy (pkt 2). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. G. zarzuciła naruszenie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odnosząc go do pkt 2 sentencji zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniosła, że wobec tego, iż wierzyciel (Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. G.) w wydanym postanowieniu nie sprecyzował, które zarzuty uznaje za uzasadnione, to jego stanowisko należy odnieść do wszystkich zgłoszonych zarzutów, zwłaszcza, że wierzyciel nie ma obowiązku uzasadniania stanowiska. W ocenie strony uznanie jej zarzutów winno spowodować umorzenie postępowania egzekucyjnego. Dalej strona skarżąca wskazała, iż materiał dowodowy w niniejszej sprawie nie obejmował tytułów wykonawczych, na podstawie których organ egzekucyjny miał prowadzić egzekucję wobec spółki cywilnej A, a przeto nie wykazano obecnie, że ziściła się przesłanka prowadzenia egzekucji do majątku osoby trzeciej. Domagała się strona uchylenia pkt 2 zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Jak wynikało z przekazanych sądowi akt administracyjnych, postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), doręczonym B. G. (w dniu [...]), organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec zobowiązanej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz [...]. W motywach postanowienia organ wskazał, że wobec uznania przez wierzyciela zarzutów za uzasadnione, dalsze prowadzenie egzekucji nie miało podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo Sygn. akt I SA/Wr 1469/06 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2 § 1 art. 161 - przypis) stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie B. G. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w J. G. w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, które to postępowanie, już po wydaniu zaskarżonego postanowienia, zostało umorzone. Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty środek zaskarżenia czynności organu egzekucyjnego. Podstawy zarzutów wymienione zostały taksatywnie w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.), zwanej dalej "egz". Jak wynika dalej z jej art. 34 § 4, organ egzekucyjny po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Tak więc poza przypadkiem zarzutu opartego na podstawie art. 33 pkt 8 egz, to jest zastosowaniu zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w każdym innym przypadku lub przypadkach, uwzględnienie zarzutu (zarzutów) prowadzi do umorzenia postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie wskazany obok skutek nastąpił, co wynikało z przytoczonego powyżej postanowienia organu egzekucyjnego (z dnia [...]). W dacie zatem rozpoznania niniejszej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, postępowanie egzekucyjne wszczęte na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] oraz [...], już się nie toczyło, gdyż po myśli strony skarżącej zostało umorzone. W tych zatem warunkach należało uznać, że bezprzedmiotowe stało się podejmowanie przez Sąd merytorycznego rozstrzygnięcia, co nakazywało z kolei umorzyć postępowanie sądowe na podstawie przytoczonego powyżej art. art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.