I SA/Wr 1472/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. Ł. i A. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odmowie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że po dokonaniu wszystkich opłat i wykupieniu najpotrzebniejszych lekarstw, na życie pozostaje im 269 zł na cały miesiąc. Z oświadczenia o stanie rodzinny, majątku i dochodach wnioskodawcy wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, posiadają mieszkanie (65,5 m2 z piwnicą), poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Podali, że jedyny dochód, jaki uzyskują pochodzi z prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej i wynosi netto 1.543 zł. Wnioskodawcy miesięcznie ponoszą wydatki na czynsz 580 zł, spłatę kredytu 352,25 zł, energię elektryczną 48,23 zł, gaz 47,96 zł, lekarstwa 89 zł i inne wydatki 287,03 zł – łącznie 1.404,47 zł. Na wezwanie do przedłożenia dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, skarżący przedłożyli wspólne zeznanie podatkowe za 2008 r. kopie z księgi podatkowej za miesiące lipiec, sierpień i wrzesień 2009 r., wyciągi z rachunku bankowego za te same miesiące, faktury potwierdzające zakup lekarstw, inne dowody opłat, skierowanie do szpitala, harmonogram spłaty kredytu gotówkowego oraz oświadczenie M. Z., że w związku z ciężką sytuacją finansową wnioskodawców, w miesiącu wrześniu 2009 r. zakupił części na naprawę samochodu na kwotę 558,40 zł, która została zaksięgowana jako koszt podatkowy w urządzeniach księgowych skarżącego. Z powyższych dokumentów wynika, że w 2008 r. małżonkowie uzyskali z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego oraz z innych źródeł przychód w wysokości 32.927,34 zł i dochód (po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu) – 30.402,25 zł. Miesięczny przychód z działalności wynosi 2.500 zł, a koszty jego uzyskania około 300 zł. Na wyciągach bankowych wykazane są kwoty wpłat kontrahenta wnioskodawcy, przelewów na rzecz ZUS, urzędu skarbowego oraz z tytułu stałych miesięcznych opłat. Wszystkie powyższe dokumenty potwierdzają informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Skarżący wykazali, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie może stanowić obciążenie dla ich budżetu domowego. Ich jedynym źródłem dochodu jest działalność gospodarcza, z której przychód miesięczny wynosi 2.500 zł. Po odliczeniu kosztów jego uzyskania, składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczek na podatek, pozostaje im około 1.500 zł. Jest to kwota, która może zapewnić pokrycie stałych miesięcznych wydatków (łącznie około 1.117 zł) oraz na wyżywienie dwuosobowej rodziny, nie daje jednak możliwości poczynienia rezerw na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w której wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 500 zł. Poza tym, zostało też uprawdopodobnione, że skarżący nie dysponują żadnymi oszczędnościami. Świadczyć o tym może wysokość przychodu uzyskanego w 2008 r. – był on bowiem niewiele wyższy od uzyskiwanego obecnie. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.