I SA/Wr 1472/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości A spółka jawna w upadłości likwidacyjnej z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na oznaczoną w komparycji postanowienia decyzję, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na wyrządzenie stronie znacznej szkody. W motywach podniósł, że wniosek jest słuszny ze względu na zasadność skargi jak i ewentualne skutki jej wykonania dla wierzycieli. Zaznaczył, ze umieszczenie na liście wierzytelności stosownej wierzytelności zgłoszonej przez organ, a następnie uprawomocnienie się samej listy będzie miało ten skutek, że ewentualne orzeczenie kasatoryjne Sądu pozostanie w niemożliwej do usunięcia sprzeczności z listą wierzytelności, w przypadku jej zatwierdzenia, co uczyni postępowanie bezprzedmiotowe i uniemożliwi stronie skorzystanie z drogi sądowej weryfikacji orzeczenia administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. Zaskarżona decyzja korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia. Dodać trzeba, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, które nadto powinny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Przy czym, jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W ocenie Sądu, wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje w tym kontekście na uwzględnienie. Zdaniem strony odmowa uwzględnienia wniosku wpłynie negatywnie na tok postępowania upadłościowego. Tymczasem przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiany z zagrożeniem dla aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zdaniem Sądu modyfikacja listy wierzytelności czy też konieczność jej "aktualizacji" jest zwyczajnym następstwem ewentualnego uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji a wniosek strony związany z wolą uniknięcia dokonywania procedur z modyfikacją listy wierzytelności nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie wypełnia żadnej z przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto warto wskazać, iż nieodwracalność skutków prawnych (art. 61 § 3 p.p.s.a.) oznacza w szczególności sytuację, w której poprzedni stan prawny nie może zostać przywrócony, gdyż przestał istnieć przedmiot, którego prawo dotyczyło, lub też podmiot, któremu prawo przysługiwało, utracił zdolność do zachowania tego prawa albo wygasła instytucja stanowiąca źródło prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II OZ 752/11, LEX nr 965240). W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Reasumując, w ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.