I SA/Wr 1473/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 21 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległości Sp. z o.o. A.z tytułu podatku od gier za maj 2010 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego J.W. kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W stanie faktycznym sprawy: W dniu 6 lipca 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego we W. (dalje: organ podatkowy pierwszej instancji) wszczął wobec J.W. (dalej: skarżący) postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości A. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: spółka) z tytułu podatku od gier za maj 2010 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że zaistniały okoliczności do przeniesienia odpowiedzialności za przedmiotową zaległość podatkową, bowiem skarżący był prezesem spółki w okresie, w którym powstała owa zaległość, zaś postępowanie egzekucyjne w stosunku do spółki zostało umorzone z uwagi na jego bezskuteczność. Ponadto skarżący nie wykazał przesłanek wyłączających odpowiedzialność jako osoby trzeciej za zaległości spółki. Mając powyższe na uwadze, organ podatkowy pierwszej instancji decyzją z dnia 4 grudnia 2012 r. nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za wskazaną zaległość podatkową spółki. W wyniku odwołania skarżącego od wymienionej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, Dyrektor Izby Celnej we W. (dalej: organ odwoławczy, organ podatkowy drugiej instancji) decyzją z dnia 21 czerwca 2013 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie, bowiem w toku tego postępowania ustalono, że spółka posiada prawo do zwrotu podatku od towarów i usług. W wyniku zajęcia egzekucyjnego kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi, spółka nie posiadała już przedmiotowej zaległości z tytułu podatku od gier. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego, skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika procesowego) podniósł zarzuty naruszenia: art. 233 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez umorzenie postępowania odwoławczego i nieuchylenie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w warunkach, w których było to konieczne; art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie uchylenia decyzji organu podatkowego pierwszej instancji wraz z umorzeniem postępowania w sprawie; art. 125 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez naruszenie zasady szybkości postepowania. Tak stawiając zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o umorzenie postępowania sądowego, bowiem decyzją z dnia 9 sierpnia 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości, skutkiem czego uchylił decyzję zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie oraz stwierdził, że działanie nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Wymienioną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, organ podatkowy drugiej instancji korzystając z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 9 sierpnia 2013 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postepowanie w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi przez ich zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego, obejmują wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł, opłatę skarbową za pełnomocnictwo procesowe w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego - doradcy podatkowego M.P. w kwocie 240 zł, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (...) (Dz. U. nr 31, poz. 153). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I i II sentencji postanowienia.