I SA/Wr 1479/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-09-12

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz jak ustalić jego wysokość?
Ratio decidendi
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250 Ppsa. Wysokość wynagrodzenia ustala się zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości dotyczącym opłat za czynności radców prawnych, stosując stawkę minimalną właściwą dla rodzaju sprawy, powiększoną o podatek VAT.
Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. we W. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczące odmowy zwrotu pobranych odsetek oraz odmowy wypłaty oprocentowania. Na podstawie postanowienia referendarza sądowego spółce przyznano prawo do nieopłaconej pomocy prawnej, ustanawiając radcę prawnego T. P. jako pełnomocnika. Pełnomocnik reprezentował spółkę przed sądem i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie otrzymał wynagrodzenia za udzieloną pomoc.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi r. pr. T. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł, w tym 23% VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. T.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu pobranych odsetek oraz odmowy wypłaty oprocentowania postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. T. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 16 marca 2011 r., przyznano skarżącej Spółce prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jej pełnomocnika został wyznaczony r. pr. T. P., który reprezentował Spółkę przed tutejszym Sądem i na rozprawie wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Oświadczył też, że nie otrzymał żadnego wynagrodzenia za udzieloną w niniejszej sprawie pomoc prawną. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, a w innych sprawach – 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu podatkowego w przedmiocie odmowy zwrotu pobranych odsetek oraz odmowy wypłaty oprocentowania. W związku z tym, przyjąć należało stawkę minimalną przewidzianą w sprawach innych, która wynosi 240 zł. Wynagrodzenie w tej wysokości podlega podwyższeniu o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło