I SA/Wr 1479/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. T. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu pobranych odsetek oraz odmowy wypłaty oprocentowania postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. T. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 16 marca 2011 r., przyznano skarżącej Spółce prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jej pełnomocnika został wyznaczony r. pr. T. P., który reprezentował Spółkę przed tutejszym Sądem. A koszty zastępstwa procesowego w tym zakresie zostały zasądzone postanowieniem z dnia 12 września 2011 r. Po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z której treścią zapoznał się prezes skarżącej Spółki. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za dokonanie tej czynności, oświadczając, iż koszty te nie zostały zapłacone w części ani w całości. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu podatkowego w przedmiocie odmowy zwrotu pobranych odsetek oraz odmowy wypłaty oprocentowania. Wobec tego przyjąć należało stawkę minimalną przewidzianą w sprawach innych, która wynosi 240 zł. W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług – 27,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.