I SA/Wr 1479/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku uczestnika postępowania K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Uczestnik postępowania, K. K., po postanowieniu umarzającym postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego wskazując, że jest obecnie bezrobotna, ponieważ opiekuje się 82-letnią matką, będącą inwalidką I grupy. Otrzymuje w związku z tym zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 520 zł. Gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie – ze względu na opiekę nad matką jest zameldowana pod adresem jej zamieszkania. Wnioskodawczyni podała, że miesięcznie wydatkuje na wyżywienie 320 zł, na leki 40 zł, środki higieny 60 zł, na telefon 30 zł, na przejazdy 70 zł. Za media związane z mieszkaniem koszty ponosi najbliższa rodzina. Posiada ½ lokalu użytkowego, który jest zdewastowany i w związku z zobowiązaniami drugiego współwłaściciela nie można go sprzedać. Poza tym nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Z dokumentów i oświadczeń, przedłożonych w wyniku wezwania skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że matka niezdolna jest do samodzielnej egzystencji, a zasiłek pielęgnacyjny z tytułu opieki nad nią został przyznany na stałe od 1 maja 2010 r. decyzją z dnia [...] Zgodnie z oświadczeniem wnioskodawczyni, jej prawo do ww. zasiłku wygasło z dniem 1 lipca 2013 r. Utraciła je, jak wyjaśniała, z uwagi na niestawiennictwo w Urzędzie Pracy po aktualne zaświadczenie o statusie bezrobotnej, gdyż zmuszona była zajmować się matką. Świadczenie emerytalno-rentowe matki wynosi 2.200 zł. Wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą łącznie 660 zł, pozostałe wydatki (na ratę za aparat tlenowy, środki higieny, lekarstwa, ubezpieczenie, żywność, telefon, na komunikację miejską) – 1.400 zł. Na rachunku bankowym – jak wskazała wnioskodawczyni – od kilku miesięcy saldo wynosi 1,53 zł, a wykorzystywał go od 2011 r. mąż na wpłaty stypendium w związku z kursem spawacza. Kart kredytowych z mężem nie posiadają. Przedstawione przez wnioskodawczynię okoliczności uzasadniają żądanie przedmiotowego wniosku. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za uwzględnieniem wniosku przemawia fakt, iż wnioskodawczyni nie ma żadnych dochodów, a źródłem utrzymania jest emerytura matki. Wprawdzie kwota tego świadczenia nie jest niska, jednak należy mieć na względzie, iż jest ona przeznaczona na utrzymanie 2-osobowego gospodarstwa domowego, w którym jedna osoba (matka) wymaga znacznych nakładów finansowych na leczenie. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest mąż ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, któremu również prawo to zostało przyznane w zakresie całkowitym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.