I SA/Wr 148/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r. w sprawie ze skargi S. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 rok postanawia: odrzucić wniosek. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r. odrzucające skargę S. P. i S. P. na oznaczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono stronie skarżącej w dniu 27 lipca 2011 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 106 akt sądowoadministracyjnych). Jednocześnie strona skarżąca została pouczona o przysługującym jej prawie, terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia. W dniu 13 marca 2012 r. S. P. złożył w biurze podawczym Sądu zażalenie na wyżej wskazane orzeczenie, w którego treści zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 194 § 1 wymienionej ustawy, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Oba przewidziane przez ustawodawcę środki odwoławcze służą stronom postępowania sądowoadministracyjnego do kwestionowania rozstrzygnięć sądów administracyjnych pierwszej instancji, każdy z nich odpowiednio do kategorii tych rozstrzygnięć. Postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę stanowi postanowienie kończące postępowania w sprawie. Dlatego stronie skarżącej przysługiwało, zgodnie z przywołanym unormowaniem art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo wniesienia od postanowienia Sądu z dnia 4 lipca 2011 r. skargi kasacyjnej. Tymczasem w sprawie orzeczenie to stało się przedmiotem sformułowanego w piśmie S. P., złożonym w dniu 13 marca 2012 r., zażalenia, które nie jest środkiem odwoławczym przewidzianym dla kwestionowania postanowienia sądu administracyjnego pierwszej instancji odrzucającego skargę. Zdaniem Sądu, dokonany wybór sposobu zaskarżenia postanowienia Sądu z dnia 4 lipca 2011 r. odrzucającego skargę rzutuje również na ocenę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zawartego w treści złożonego w dniu 13 marca 2012 r. pisma. Skoro bowiem złożenie zażalenia w rozstrzyganej kwestii uznać należy za niedopuszczalne, konsekwentnie za niedopuszczalny należy uznać wniosek skarżącego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia – niedopuszczalnego – zażalenia. W konsekwencji należało ocenić ten wniosek w świetle art. 88 zd. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przepis ten przewiduje odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu z powodu jego niedopuszczalności. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, która – jak to ma miejsce w sprawie – nie może odnieść zamierzonego przez wnoszącą go stronę skutku procesowego z uwagi na nieodpowiedniość w stosunku do przedmiotu tej czynności, należy uznać za niedopuszczalny. Ubocznie trzeba odnotować, że również potraktowanie pisma strony, złożonego w dniu 13.07.2011 r., jako skargi kasacyjnej nie mogłoby prowadzić w ostateczności do jego merytorycznego rozpatrzenia ze względu na niezachowanie wymaganej prawem formy. Stosownie bowiem do art. 175 § 1 oraz § 3 pkt 1 wymienionej ustawy procesowej, skarga kasacyjna (w sprawie podatkowej) powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego (w sprawie podatkowej). Z kolei jak to wynika z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, która jest niedopuszczalna W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu wniosku S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.