I SA/Wr 1481/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 27 października 2011 r. skarżący (działając za pośrednictwem pełnomocnika) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy został zmuszony do zapłaty kwoty niemal 40.000 zł tytułem podatku akcyzowego, w związku z nabyciem pojazdu, który z uwagi na swoją funkcjonalność był samochodem specjalnego przeznaczenia, jednak został potraktowany przez organy celne jako samochód osobowy. W ocenie skarżącego, te właśnie okoliczności przemawiają przeciwko poddaniu egzekucji obowiązków określonych skarżoną decyzją. Wnioskujący podkreślił, że prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej, tj. w branży, w której sytuacja nie jest obecnie dobra z uwagi na kryzys gospodarczy który dotknął Europę. Wskazał, że w związku z powyższym jednorazowe wykonanie zobowiązania w wysokości 44.000 zł (wraz z odsetkami) uniemożliwiłoby dalsze istnienie i funkcjonowanie w niezmienionym zakresie działalności prowadzonej przez stronę, gdyż prowadzona przez skarżącego firma - z uwagi na specyfikę w branży w jakiej wykonuje on swoją działalność gospodarczą - nie może funkcjonować przy zakłóconej płynności finansowej. Wnioskujący wyjaśnił, że specyfika ta zakłada m.in. pełną terminowość realizowania inwestycji, wszelkie zaś opóźnienia - których, przy braku środków, nie może uniknąć także z uwagi na ograniczone możliwości pozyskania kredytu na działalność osoby fizycznej - wiążą się z zapłatą kar umownych. Wnioskujący wskazał, że jest obecnie w toku realizacji dużej inwestycji w ramach budowy w. "Sky Tower" (jako podwykonawca). Dodał, że utrata płynności finansowej w jej toku, skutkowałaby koniecznością przerwania prac i zapłacenia kar umownych, które w przypadku tego typu inwestycji opiewają na bardzo wysokie kwoty, co w konsekwencji doprowadziłoby do likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego oraz pozbawienia miejsc pracy zatrudnianych przez niego osób. Końcowo skarżący podkreślił, że za rozłożeniem na raty przemawiają nadto argumenty dotyczące jego sytuacji rodzinnej, gdyż na jego utrzymaniu pozostają jego konkubina oraz dwójka dzieci w wieku 8 i 16 lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Z racji, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu następuje tylko i wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawca, pomimo iż wskazał, jakie szkody mogłoby spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji, nie przedłożył na poparcie powołanych we wniosku okoliczności żadnych dokumentów, a ponadto, w ocenie Sądu, przesłanki zastosowania wnioskowanej instytucji, która służy tylko tymczasowej ochronie przed negatywnymi skutkami wykonania zaskarżonego aktu, nie zostały uprawdopodobnione. Skarżący przede wszystkim uzasadnia, że wyegzekwowanie pełnej kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym spowoduje likwidację jego działalności gospodarczej, co w konsekwencji spowoduje utratę źródła utrzymania skarżącego i jego rodziny oraz pozbawienie sześciu osób miejsc pracy. Jednocześnie skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów świadczących o obecnej kondycji finansowej prowadzonej przez niego działalności. Powyższe okoliczności nie wynikają również z akt sprawy, której przedmiotem – co należy podkreślić – jest określenie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu marki [...] (rok produkcji 2010), zarejestrowanego przez władze niemieckie jako pojazd specjalny – pomoc drogowa. Konieczność zapłaty określonego w zaskarżonej decyzji podatku akcyzowego w łącznej wysokości 38.056,00 zł, wynikającego ze sprowadzenia do kraju luksusowego samochodu marki [...] (o wartości 50.000,00 Euro), nie wiąże się zatem bezpośrednio z przedmiotem prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, którą jest działalność w branży budowlanej. W ocenie Sądu, pomimo iż pośrednio zapłata wymienionej powyżej kwoty zobowiązania podatkowego może wpłynąć na kondycję finansową strony, nie można uznać, iż powyższe będzie miało bezpośredni wpływ na likwidację działalności polegającej na podwykonawstwie w ramach budowy wrocławskiego wieżowca "Sky Tower". Nie można również stwierdzić, że przedstawione przez skarżącego we wniosku okoliczności mogłyby bezpośrednio wpłynąć na pozbawienie miejsc pracy zatrudnionych przez niego pracowników. Końcowo wskazać należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest też, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.