I SA/Wr 1482/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2012 r. postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. G. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 11.874 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania skarżąca spółka wskazała, że jest w złej kondycji finansowej, w latach 2012 i 2013 poniosła stratę w kwocie odpowiednio 583.384,82 zł i 1.837,16 zł, jej wniosek o ogłoszenie upadłości został oddalony przez Sąd Rejonowy w J. G.Wydział V Gospodarczy (postanowienie z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt [...]) z uwagi na brak majątku na zaspokojenie kosztów postępowania. Argumentowała, że prowadzone wobec niej postępowania egzekucyjne zostały umorzone ze względu na ich bezskuteczność, jej kapitał zakładowy ma wartość 52.000 zł, natomiast stan jej rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wyniósł (-) 1.079.12 zł. Z dokumentów przesłanych wraz z wnioskiem oraz na wezwanie wynika, ponad fakty podane we wniosku, że w roku 2013 wnioskująca spółka nie uzyskała żadnego przychodu oraz, że w kwietniu, maju i czerwcu 2014 r. nie przeprowadziła żadnych transakcji. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie z opłat lub wydatków może z kolei polegać - zgodnie z przepisem art. 245 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. W przypadku osób prawnych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1)) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (pkt 2) cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy referendarz sądowy doszedł do przekonania, że w przypadku skarżącej spółki zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w żądanym częściowym zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, określona w art. 246 § 2 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca spółka wykazała bowiem, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Świadczy o tym zaprzestanie przez stronę skarżącą prowadzenia działalności gospodarczej oraz stwierdzony orzeczeniem sądowym brak środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego w przedmiocie ogłoszenia jej upadłości oraz stwierdzony w postępowaniu egzekucyjnym brak majątku podlegającego spieniężeniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.