I SA/Wr 1487/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące III, VIII-XII 2009 r. oraz umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego dotyczącego miesięcy IV, V-VII 2009 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; II. zawiesić postępowanie sądowe. Skarżący, w wyniku postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniósł ponownie o wstrzymanie jej wykonania, powołując się na pogorszenie sytuacji finansowej. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił zmiany postanowienia z 7 listopada 2011 r. Na skutek zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 28 lutego 2012 r. uchylił powyższe orzeczenie o przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, nakazując dokonanie pełnej analizy zobowiązań skarżącego – wynikających z zaskarżonej decyzji oraz związanych z działalnością gospodarczą – a także rzeczywistej wartości jego aktywów. Następnie w oparciu o tę analizę dokonać oceny istnienia przesłanek z art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.). W wyniku wezwania do przedłożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów wykazujących przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, skarżący, w piśmie z dnia [...] maja 2012 r., przedstawił dodatkową argumentację, a ponadto wskazał, iż brak dotychczasowej decyzji Sądu co do przedmiotowego wniosku skutkowało wyegzekwowaniem łącznej kwoty 185.734,40 zł i doprowadziło do utraty płynności finansowej firmy. W związku ze wskazaniem, iż nastąpiło wyegzekwowanie kwoty zobowiązania, Sąd wezwał do jednoznacznego oświadczenia, czy zobowiązanie określone zaskarżoną decyzją zostało w całości (wraz z odsetkami za zwłokę) ściągnięte w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący udzielił pozytywnej odpowiedzi i na potwierdzenie ściągnięcia pełnej kwoty przedłożył stosowne dokumenty, w tym pismo Dyrektora Izby Celnej we W. z [...] stycznia 2012 r. informujące banki, w których dokonano zajęć rachunków zobowiązanego, o całkowitej spłacie egzekwowanej należności. Wskazać też trzeba, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z [...] sierpnia 2011 r., nr [...], określającą M. N., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą A, zobowiązanie w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2009 r. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych podatnik obowiązany był do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), zgodnie z ust. 16 tego artykułu. Uzasadniał, że podatnik za miesiące od marca do grudnia 2009 r. nie składał do właściwego Naczelnika Urzędu Celnego zestawień oświadczeń nabywców oleju opałowego o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszył normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności, odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołać należy treść art. 61 § 3 p.p.s.a., który stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wyjaśnić trzeba, że już sama nazwa przedmiotowej instytucji wskazuje, że wykonanie zaskarżonego aktu ma być wstrzymane. W niniejszej sprawie zatem chodziło o powstrzymanie organu podatkowego przed egzekwowaniem zobowiązania w podatku akcyzowym, aby zapobiec powstaniu skutkom, które byłyby trudne do odwrócenia. Skoro jednak należność wynikająca z decyzji została już spłacona w całości łącznie odsetkami, wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji stał się w tych okolicznościach bezprzedmiotowy. Nie można bowiem upatrywać w instytucji uregulowanej w art. 61 p.p.s.a. podstawy do przywrócenia stanu poprzedniego sprzed wykonania zaskarżonego aktu, a jak wynika z treści pisma z [...] maja 2012 r., takiego wyniku rozpoznania przedmiotowego wniosku skarżący się spodziewa. W tym stanie rzeczy, w rezultacie uznania wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji za bezprzedmiotowy, postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. . Co do orzeczenia o zawieszeniu postępowania sądowego, to zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z 5 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1184/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie, w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby energetyczne - olej opałowy - określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym?". W powyższym pytaniu prawnym chodzi zatem o konsekwencje niezłożenia zestawień oświadczeń przewidzianych w przepisie art. 89 ust 14 u.p.a., który w ocenie organów podatkowych, został naruszony przez skarżącego. W ocenie Sądu zatem, wyrażone w odpowiedzi na tak sformułowane pytanie prawne stanowisko Trybunału Konstytucyjnego pozwoli wyjaśnić pojawiające się na omawianym gruncie poważne wątpliwości prawne, a tym samym będzie miało wpływ na treść wyroku. Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak sentencji.