I SA/Wr 149/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. i S. Pa. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia: odrzucić skargę. Pismem wniesionym w dniu 03.08.2010 r. i uzupełnionym w dniu 19.10.2010 r., S. P. i S. P. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza sądowego z dna 01.03.2011 r. odmawiającego skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, skarżący S. P. i S. P. zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19.04.2011 r. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 27.04.2011 r. doręczono skarżącemu S. P. w dniu 04.05.2011 r. Następnie, zarządzeniem z dnia 16.05.2011 r., z uwagi na brak w aktach sprawy dokumentu zwrotnego poświadczenia odbioru przez S. P. przesyłki zawierającej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, ponownie wysłano skarżącej odpis tegoż zarządzenia, a jego doręczenie nastąpiło w dniu 23.05.2011 r. Z akt sprawy jednakże wynika, iż "brakujące" zwrotne potwierdzenie odbioru wpłynęło do Sądu w dniu 18.05.2011 r., a zamieszczone na nim adnotacje wskazują, iż doręczenie S. P. nastąpiło w dniu 16.05.2011 r. W aktach sprawy brak jest dokumentu potwierdzającego uiszczenie przez skarżących wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.. Wskazać również należy, o czym stanowi art. 83 § 1 p.p.s.a., że terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie, przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, została doręczona S. P. w dniu 04.05.2011 r., zaś S. P. w dniu 16.05.2011 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego przez S. P. winno było nastąpić najpóźniej w dniu 11.05.2011 r., natomiast przez S. P. – w dniu 23.05.2011 r. Akta sprawy tymczasem wskazują, że skarżący nie uczynili zadość wezwaniu i skargi nie opłacili. Na koniec, odnosząc się do okoliczności ponownego doręczenia skarżącej S. P. odpisu ww. zarządzenia, Sąd wskazuje, iż powtórne doręczenie w sytuacji, gdy brak było na dzień 16.05.2011 r. zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki z dnia 27.04.2011 r., służyło ochronie interesu prawnego skarżącej. Sąd był bowiem zobligowany do skutecznego doręczenia skarżącej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.