I SA/Wr 149/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. na skutek zażalenia z dnia 9 marca 2012r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r. odrzucające skargę postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 04.07.2011 r. odrzucające skargę S. P. i S. P. na oznaczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono stronie skarżącej w dniu 27.07.2011 r., o czym świadczą adnotacje na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłki (k. 106 i k. 107 akt sądowoadministracyjnych). Jednocześnie strona skarżąca została pouczona o przysługującym jej prawie, terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia. W dniu 13.03.2012 r. S. P. złożył w biurze podawczym Sądu - datowane na 09.03.2012 r. - zażalenie na wyżej wskazane orzeczenie, w którego treści zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 02.04.2012r. tut. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, wskazując, że od postanowienia odrzucającego skargę zażalenie nie przysługuje, co w konsekwencji czyni niedopuszczalnym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia takiego środka. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 194 § 1 wymienionej ustawy, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Oba przewidziane przez ustawodawcę środki odwoławcze służą stronom postępowania sądowoadaministracyjnego do kwestionowania rozstrzygnięć sądów administracyjnych pierwszej instancji, każdy z nich odpowiednio do kategorii tych rozstrzygnięć. Postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę stanowi postanowienie kończące postępowania w sprawie. Dlatego stronie skarżącej przysługiwało, zgodnie z przywołanym unormowaniem art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo wniesienia od postanowienia Sądu z dnia 04.07.2011 r. skargi kasacyjnej. Tymczasem w sprawie orzeczenie to stało się przedmiotem sformułowanego w piśmie S. P., złożonym w dniu 13.03.2012 r., zażalenia, które nie jest środkiem odwoławczym przewidzianym dla kwestionowania postanowienia sądu administracyjnego pierwszej instancji odrzucającego skargę. W tej sytuacji zażalenie jako niedopuszczalne, w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało odrzucić. Ubocznie trzeba odnotować, że również potraktowanie pisma strony, złożonego w dniu 13.03.2012 r., jako skargi kasacyjnej nie mogłoby prowadzić w ostateczności do jego merytorycznego rozpatrzenia ze względu na niezachowanie wymaganej prawem formy. Stosownie bowiem do art. 175 § 1 oraz § 3 pkt 1 wymienionej ustawy procesowej, skarga kasacyjna (w sprawie podatkowej) powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego (w sprawie podatkowej). Z kolei jak to wynika z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzenie niejawnym skargę kasacyjną, która jest niedopuszczalna. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu zażalenia.