I SA/Wr 149/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w likwidacji z/s w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. oraz odsetek za zwłokę od należnych zaliczek na ten podatek za luty i marzec 2011 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca spółka, wraz ze skargą wniosła o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest w likwidacji, nie zawiera długoterminowych kontraktów i osiąga minimalne przychody. Nie posiada zdolności kredytowej, a dotychczasowy kredyt obrotowy spłaca w ramach ugody z bankiem. Nie ma środków finansowych pozwalających na wniesienie wymaganej opłaty sądowej. Przyszłe przychody (spłata pożyczki udzielonej spółce-córce i zasądzona w I instancji należność od Gminy T.) nastąpią nie wcześniej niż w połowie bieżącego roku, podobnie jak sprzedaż lokali usługowych lub udziałów w spółce-córce. W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że kapitał zakładowy spółki wynosi 50.000 zł, wartość środków trwałych 384.591,51 zł, a zgodnie z bilansem za ostatni rok obrotowy zysk wyniósł 55.462,96 zł. Spółka posiada dwa rachunki bankowe, których saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło 487,75 zł i 151,91 zł. Ponadto, zgodnie z oświadczeniem, stan środków w kasie wynosi 0 zł, a zobowiązania spółki to kwota 1.040.056,40 zł. Z dokumentów i oświadczeń złożonych w wyniku wezwania wynika, że na koniec grudnia 2015 r. spółka odnotowała stratę w wysokości 1.350.406,02 zł, należności krótkoterminowe wynosiły 853.587,14 zł, a zobowiązania krótkoterminowe – 488.661,69 zł. Kapitał własny spółki wynosił 2.563.757,47 zł. W miesiącach styczeń i luty 2016 r. spółka dokonała dostaw o wartości odpowiednio 14.117 zł i 91.905 zł oraz dokonała zakupów związanych z działalnością opodatkowaną na kwoty 115.163 zł i 54.674 zł. Na rachunku bankowym, którego przedłożono wydruk z historią od 1 stycznia do 29 lutego 2016 r., saldo jest dodatnie i wynosi od 63 zł do ponad 100.000 zł. Oświadczono, ze koszty profesjonalnego pełnomocnika sfinansowane zostały ze środków skarżącej spółki i wyniosły 3.500 zł netto Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wnioskująca spółka uiściła wpis od skargi w niniejszej sprawie, wyznaczony na kwotę 225 zł. W ocenie referendarza sądowego, przedstawione oświadczenia nie dają podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W świetle przytoczonej wyżej regulacji, ocena możliwości płatniczych w przypadku osób prawnych sprowadza się tylko i wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własne i rodziny. Pomimo braku takich regulacji w stosunku osób prawnych, w rzeczywistości należy uwzględnić zakres i cel działalności wnioskodawcy, a także wpływ poniesienia kosztów sądowych na płynność finansową i możliwość prowadzenia dalszej działalności. Zdaniem referendarza, poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie będzie mieć wpływu na działalność strony skarżącej, choćby już z uwagi na nieznaczną wysokość tych kosztów. Wyjaśnić wypada, że wpis od skargi stanowi zwykle w postępowaniu przed sądami administracyjnymi najwyższy koszt sądowy, a w niniejszej sprawie wynosi on 225 zł i został już uiszczony przez stronę skarżącą. Wprawdzie nie przedłożono wydruku historii drugiego rachunku bankowego, a złożony wydruk rachunku obejmuje tylko dwa miesiące, mimo, że strona została wezwana o historię z trzech pierwszych miesięcy 2016 r., to już dane wynikające z przedłożonych dokumentów finansowych nie pozostawiają wątpliwości, że spółka dysponuje środkami na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Świadczą o tym dane z rachunku bankowego, na którym strona dysponowała znacznymi kwotami, a także dane z deklaracji VAT-7 wskazujące na to, że spółka nadal ma obroty, z których może pozyskać środki pieniężne, przynajmniej na opłacenie kosztów, o zwolnienie z których się ubiega. Zaznaczyć bowiem trzeba, że ponoszenia kosztów swego udziału w sprawie sądowej należy się spodziewać najpóźniej z dniem wniesienia skargi. W niniejszej sprawie zaś skarga została wniesiona 8 stycznia 2016 r. Reasumując, wnioskująca spółka wykazała, że dysponuje środkami na opłacenie kosztów swojego udziału w sprawie, co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.