I SA/Wr 1492/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom, Asesor WSA Anetta Chołuj (spr.), Protokolant Kamilla Gos-Górska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 grudnia 2007 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A S.A – [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz strony skarżącej kwotę 16.678,00 zł (szesnaście tysięcy sześćset siedemdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] A S. A. [...] "P. S." w K. wystąpiły z wnioskiem do Wójta Gminy L. o przerachowanie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 7 miesięcy 2001 r. w kwocie [...] na poczet bieżących zobowiązań począwszy od miesiąca sierpnia 2001 r. Do przedmiotowego pisma dołączono skorygowaną deklarację podatkową, na mocy której wyłączono z podstawy opodatkowania wartości dotyczące podziemnych wyrobisk górniczych oraz pozostałych obiektów znajdujących się pod ziemią. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy L. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie "odmowy uznania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. od podziemnych wyrobisk górniczych oraz obiektów budowlanych". Decyzją Nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy L. odmówił Spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 7 miesięcy 2001 r. w kwocie [...]. Na skutek wniesionego przez podatnika odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją Nr [...] z dnia [...] uchyliło w/w decyzję Wójta Gminy L. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał m. in. na konieczność ustalenia wraz z podatnikiem czy jego pismo stanowi wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty z urzędu. Kolegium podzieliło również pogląd, iż wyrobiska górnicze nie są objęte przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, albowiem nie są budynkami, budowlami czy też gruntami. Ponownie rozpatrując przedmiotową sprawę Wójt Gminy L. decyzją Nr [...] z dnia [...], podjętą w oparciu o art. 207, art. 72 § 1, art. 73 § 1 i art. 79 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) - przywołanej dalej jako O.p., stwierdził nadpłatę z tytułu podatku od nieruchomości za 2001r. w kwocie [...], podzielając poglądy wyrażone w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2001r. sygn. akt FPS 2/01 oraz w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2002r. sygn. akt IIIZP34/01. Na skutek wniesionego przez Spółkę odwołania i ta decyzja organu I instancji została przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylona, zaś sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W toku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że pismo Spółki z dnia [...] nr [...] stanowi wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. Jednocześnie w piśmie z dnia [...] Spółka uzupełniła żądanie wskazując, że wnosi o stwierdzenie nadpłaty z tytułu wyłączenia wyrobisk górniczych oraz pozostałych obiektów budowlanych znajdujących się pod ziemią za cały 2001 r., która wynosi [...]. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy L. odmówił A S.A. [...] "P. –S." w K. stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001r. w kwocie [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że zmiana wykładni przepisów przez Naczelny Sąd Administracyjny nie może skutkować konsekwencjami wstecz, a żądanie zwrotu nadpłaty jest bezzasadne. Dokonywane wpłaty podatku od nieruchomości za 2001 r. były zgodne ze złożoną deklaracją w miesiącu styczniu 2001 r. i obowiązującym wówczas prawem podatkowym. Na skutek wniesionego przez Spółkę odwołania i ta decyzja została uchylona przez Kolegium decyzją z dnia [...] Nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Kolejną decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy L. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 7 miesięcy 2001 r. w kwocie [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że Spółka mimo, że złożyła skorygowane deklaracje oraz została poinformowana o zarachowaniu nadpłaty w wysokości [...], zapłaciła podatek z uwzględnieniem wyrobisk górniczych i obiektów znajdujących się pod ziemią. W związku z powyższym kwota nienależnie wpłacona w wysokości [...] zostanie zwrócona po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji. Również powyższa decyzja organu I instancji na skutek złożonego odwołania została uchylona przez Kolegium decyzją z dnia [...] Nr [...]. Kolegium wskazało, iż przed Wójtem Gminy L. zawisły dwa postępowania podatkowe w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2001 r. Jedno wszczęte wnioskiem podatnika z dnia [...] uzupełnione następnie podaniem strony z dnia [...] o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2001 w łącznej kwocie [...] oraz postępowanie wszczęte z urzędu postanowieniem Wójta Gminy L. z dnia [...] w sprawie "odmowy uznania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001r." Ponieważ nie można było jednoznacznie stwierdzić, które z tych postępowań miała zakończyć decyzja Wójta Gminy L. z dnia [...] - organ odwoławczy nakazał uporządkowanie powyższych kwestii. Kolegium wskazało, iż już w decyzji z dnia [...] Nr [...] stwierdziło, iż decyzja w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może być efektem wszczętego z urzędu postępowania podatkowego. Z uwagi na to, postępowanie takie należałoby umorzyć jako bezprzedmiotowe. Organ I instancji powinien natomiast rozpoznać w całości żądanie podatnika i wypowiedzieć się merytorycznie czy w sprawie istnieje nadpłata, której stwierdzenia w kwocie [...] domaga się Spółka. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy L. decyzją Nr [...] z dnia [...], działając na podstawie m. in. art. 208 i art. 72 § l Ordynacji podatkowej, umorzył postępowanie w sprawie nadpłaty podatku od nieruchomości za 2001 r. wszczęte wnioskiem z dnia [...] Natomiast decyzją z dnia Nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy L. umorzył postępowanie w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. wszczęte postanowieniem Wójta Gminy L. z dnia [...]. Pierwsza z wskazanych decyzji została przez tut. Kolegium uchylona zaś sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (decyzja z dnia [...] Nr [...]). Drugą decyzję Kolegium utrzymało w mocy (decyzja z dnia [...] Nr [...]). Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy L. stwierdził w stosunku do A S.A. [...] P. – S. w K. nadpłatę z tytułu podatku od nieruchomości za 2001 r. w kwocie [...] w związku z wyłączeniem z opodatkowania wyrobisk górniczych i obiektów znajdujących się pod ziemią, powołując się przy tym na uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2001 r. Sygn. Akt FPS 2/01 stwierdzającą, że podziemne wyrobisko górnicze nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż nie stanowi żadnego z przedmiotów opodatkowania wymienionych w art. 3 ust. l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wójt Gminy L. podkreślił, że kwota nadpłaty w wysokości [...] w podatku od nieruchomości, zgodnie z wnioskiem Spółki z dnia [...] została zarachowana na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości, czego Spółka nie kwestionowała, a mimo to nadal płaciła podatek. Podatnik [...] nie mógł złożyć wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku za cały rok 2001. Wniosek ten mógł dotyczyć tylko i wyłącznie faktycznej nadpłaty za cały 2001 r. Dopiero w dniu [...] Spółka przedłożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty za cały 2001 r. Uwzględniając powyższe organ I instancji uznał korektę złożonej przez podatnika deklaracji i stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za rok 2001 w kwocie [...]. W jego ocenie nadpłata podlega oprocentowaniu od dnia złożenia wniosku tj. od dnia [...]. W odwołaniu z dnia [...] A S.A. [...] "P. –S." w K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 78 § 1 i 3 O.p. W związku z tym Spółka wniosła o uchylenie decyzji Wójta Gminy L. w części dotyczącej rozstrzygnięcia, co do dnia, od którego nadpłata w kwocie [...] podlega oprocentowaniu i ustalenie, że oprocentowanie przysługuje od dnia złożenia wniosku tj. od dnia [...]. Pismo z dnia [...] było tylko uzupełnieniem wniosku z dnia [...], który był wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Fakt ten wynika również z uzasadnienia decyzji SKO nr [...] z dnia [...], w którym SKO stwierdziło m. in., że w toku postępowania Wójt Gminy L. ustalił, że pismo Spółki z dnia [...] stanowi wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po przeanalizowaniu zgromadzonych w sprawie akt utrzymało w mocy zaskarżona decyzję, w całości podtrzymując stanowisko organu, co do faktu wystąpienia nadpłaty. Kolegium podzieliło także stanowisko organu podatkowego I instancji, co do daty początkowej, od której podatnikowi przysługuje oprocentowanie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. Organ wskazał, że zaakceptowano wniosek podatnika o zarachowaniu nadpłaty za 7 miesięcy i pismem z dnia [...] poinformowano o zarachowaniu nadpłaty na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań podatkowych. Brak było więc wówczas podstaw do wydawania decyzji o nadpłacie podatkowej, a zatem nie można obciążać organu podatkowego winą i konsekwencjami za niewydanie takiej decyzji w przepisanym terminie (tj. w terminie dwóch miesięcy od daty złożenia podania z dnia [...]). Dopiero na skutek sugestii organu odwoławczego podatnik sformułował jednoznacznie żądanie stwierdzenia nadpłaty podatkowej za cały rok podatkowy 2001 w podaniu z dnia [...], stwierdzając że pismo z dnia [...] należy traktować jako wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2001 r. Z uwagi na to, zdaniem Kolegium, od tej daty należy liczyć termin dwumiesięczny w jakim organ podatkowy zobowiązany był do wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty podatkowej i ewentualne oprocentowanie nadpłaty. Kolegium zwróciło uwagę, że podatnik nie miał obowiązku wpłacania kwoty podatku za 2001 r. z uwzględnieniem wyrobisk górniczych, po skorygowaniu pierwotnej deklaracji podatkowej za pismem z dnia [...]. W skardze A S.A. wniosła o uchylenie decyzji w części dotyczącej rozstrzygnięcia co do dnia, od którego nadpłata podlega oprocentowaniu, zarzucając naruszenie art. 78 § 1 i 3 O.p. Zdaniem skarżącej w toku postępowania ustalono, że spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w dniu [...] i od tej daty wobec dyspozycji powołanego wyżej przepisu, powinno być naliczone oprocentowanie. Znalazło to potwierdzenie w decyzji Kolegium z [...], w którym organ potwierdził, iż pismo Spółki z dnia [...] jest jedynie potwierdzeniem żądania z 2001r. Spółka wskazała również, że organ co prawda poinformował podatnika o przerachowaniu należności, jednak później wszczął postępowanie w sprawie i odmówił stwierdzenia nadpłaty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Tak, więc uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153. ze zm. 1270). Przy czym zgodnie z art. 134 § 1 p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze (por. J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" s. 197). W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż organy podatkowe obydwu instancji naruszyły prawo materialne w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z treści art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) - przywołanej w dalszych wywodach jako O.p., jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Jednocześnie z wnioskiem tym zobligowany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Z kolei po myśli § 4 art. 75 O.p. jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W sytuacji zatem, gdy organ nie kwestionuje istnienia nadpłaty i jej wysokości zobowiązany jest zwrócić nadpłatę bez wydawania decyzji w tym zakresie. W momencie składania przez skarżącą pierwotnego wniosku o zwrot nadpłaty za 7 miesięcy 2001r. przepis art. 75 § 1 O.p. miał zupełnie inne brzmienie i dotyczył kwestii zaliczenia nadpłat. Zgodnie z jego treścią, nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Pomimo jednak, iż przepis art. 75 O.p. w 2001r. miał inne brzmienie i dopiero nowelizacja Ordynacji podatkowej dokonana ustawą z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002r. Nr 169 poz. 1387) zastąpiła z dniem 1 stycznia 2003r. całkowicie treść art. 75 innym brzmieniem i wprowadziła do niego przepis § 4, nie zmienia to faktu, że przepisy przejściowe po złożeniu przez skarżącą wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie regulowały kwestii zwrotu nadpłat, a zatem decydujące znaczenie miały przepisy Ordynacji podatkowej z momentu wydawania rozstrzygnięcia. A w momencie składania wniosku o zwrot nadpłaty za cały 2001r. oraz wydawania decyzji w tym zakresie obowiązywał już przepis art. 75 § 4 O.p, który nie przewiduje wydawania decyzji w sytuacji, gdy prawidłowość skorygowanego zeznania nie budzi wątpliwości. Z akt wynika, że skarżąca spółka w dniu [...] złożyła deklarację podatku na rok 2001 wraz z rozliczeniem za 7 miesięcy 2001r., jednocześnie występując z wnioskiem o przerachowanie nadpłaty za 7 miesięcy w wysokości [...] na poczet bieżących zobowiązań (k.[...] akt adm.). Z kolei w odpowiedzi z dnia [...] na pismo Wójta Gminy L. wyjaśniła, że pismo z dnia [...] należy traktować jako wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za cały rok 2001w wysokości [...]. Mając na uwadze powyższe uregulowania oraz fakt, że organ uznał, jako niesporną wysokość nadpłaty określoną przez skarżącą w wysokości [...] – w ocenie Sądu – brak było podstaw prawnych do wydawania decyzji w tym zakresie. W świetle przytoczonych przepisów organ zobowiązany był do zwrotu nadpłaty wraz z należnymi odsetkami. Kwestia sporna rozpatrywanej sprawy dotycząca oprocentowania nadpłaty została uregulowana w art. 78 O.p. Po myśli art. 78 § 1 O.p. nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Przy czym zgodnie z § 3 lit c powołanego przepisu art. 78 O.p. oprocentowanie przysługuje w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 - od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 6, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent. Zgodnie z przepisem art.77 § 1 pkt 6 O.p., do którego odwołuje się przepis art. 78 § 3 lit.c nadpłata podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2. W rozpatrywanej sprawie oprocentowanie nadpłaty przysługuje od dnia złożenia wniosku o zwrot nadpłaty, bowiem nadpłata nie została zwrócona skarżącej spółce w terminie 2 miesięcy od złożenia wniosku, zatem wypełniona została dyspozycja z art. 78 § 3 lit. c. Jednak data, od jakiej przysługuje Spółce oprocentowanie nadpłaty, z uwagi na stan faktyczny sprawy, powinna być odrębnie ustalona dla nadpłaty w wysokości [...] tj. za 7 miesięcy 2001roku, zaś odrębnie ustalona od kwoty za pozostałe 5 miesięcy 2001 roku. Pierwotny wniosek o stwierdzenie nadpłaty za 7 miesięcy spółka złożyła [...] natomiast potwierdzenie, iż rzeczywiście wniosek z 2001r. jest wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Spółka doprecyzowała dopiero [...], przy czym rozszerzyła żądanie zwrotu nadpłaty za cały 2001 r. W tej sytuacji nie mamy do czynienia z tożsamością wniosków o stwierdzenie nadpłaty bowiem dotyczą one nieco innych okresów rozliczeniowych. Z uwagi na to konieczne wydaje się rozróżnienie daty, od której ma być liczone oprocentowanie nadpłaty na dwa wskazane wyżej okresy rozliczeniowe, jeden dotyczący kwoty [...] liczony od wniosku złożonego w 2001r. natomiast drugi dotyczący kwoty [...] ([...] – [...]) liczony od wniosku złożonego w 2003r. W ocenie Sądu, w świetle powyższych uwag, nie można zgodzić się z stanowiskiem organu podatkowego, że oprocentowanie nadpłaty za cały 2001r. należy ustalać od wniosku złożonego [...]. Nie można też zaakceptować poglądu strony skarżącej, że oprocentowanie nadpłaty za cały 2001 r. liczone być powinno od wniosku złożonego [...].W tym miejscu godzi się zauważyć, że w momencie gdy Spółka składała pierwotny wniosek o zwrot nadpłaty w sierpniu 2001r. nie była jeszcze wymagalna i nie była wpłacona kwota podatku od nieruchomości za miesiące od sierpnia do grudnia 2001r. Wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, podatek za miesiące od sierpnia do grudnia 2001r. Spółka zapłaciła 1 grudnia 2001r. Nieuprawnione jest zatem wywodzenie, że wniosek Spółki złożony [...] był wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty za cały 2001r., i od daty jego złożenia należy liczyć oprocentowanie nadpłaty za cały 2001r. Na zakończenie należy również zauważyć, iż organ dokonując zwrotu oprocentowania nadpłaty winien rozważyć czy nastąpiło przerachowanie nadpłaty za 7 miesięcy 2001r. na poczet bieżących zaległości zgodnie z wnioskiem strony. Brak jest jednak w aktach sprawy dowodów, które świadczyłyby o tym że takie przerachowanie miało miejsce. Co prawda w aktach znajduje się informacja Wójta Gminy L. z dnia [...] o przerachowaniu nadpłaty za 7 miesięcy na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań w podatku od nieruchomości. Jednak pismo to nie wypełnia dyspozycji z art. 76a § 1 O.p., zgodnie z którym w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio. W postanowieniu tym powinno być również wskazane, na jakie konkretnie zobowiązania podatkowe następuje przerachowanie nadpłaty. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz.1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję I instancji i orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy zwrot kosztów postępowania.