I SA/Wr 1493/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2004-2007 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że jest inwalidą I grupy, niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Ze względu na stan zdrowia (problemy neurologiczno-immunologiczne) nie ma możliwości jakiegokolwiek zatrudnienia. Pobiera rentę w wysokości (po potrąceniu zajęcia egzekucyjnego) 687,13 zł, co ma wystarczać na jego całkowite utrzymanie. Często nie wystarcza na wykup leków związanych z jego przewlekłymi chorobami. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca mieszka wspólnie z matką, która otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 520 zł, nie posiadają jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca dodał, że matka od kliku lat jest bezrobotna – wiąże się to z pogarszającym stanem zdrowia skarżącego. Z tego tytułu uzyskuje wskazane wyżej świadczenie pielęgnacyjne. Stan majątkowy jego rodziny uległ diametralnej zmianie po wyprowadzce brata i utracie jego dochodów z budżecie domowym. Jako znane z urzędu – z akt administracyjnych sprawy – wskazać należy, że kwota zaległości podatkowej wraz odsetkami za zwłokę wynosi 162.036 zł. Skarżący z matką zajmują mieszkanie spółdzielcze lokatorskie. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe zostało wykazane. Jedyne dochody, jakie są pobierane przez skarżącego i jego matkę wynoszą łącznie 1.207,13 zł. Taka kwota może starczyć co najwyżej na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Wnioskodawca nie jest w stanie podjąć zatrudnienia, co jest prawdopodobne ze względu na jego stan zdrowia. Poza tym, skoro został zakwalifikowany do I grupy inwalidzkiej, nie jest zdolny do samodzielnej egzystencji i wymaga opieki, którą zapewnia mu matka. Oboje nie posiadają też jakiegokolwiek majątku, z którego mogliby pozyskać środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z udziałem skarżącego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego stwierdzić należało, że skarżący wykazał okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.