I SA/Wr 1495/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym za okres od stycznia do września 2005 r. wskutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W sprawie, skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Swój wniosek uzasadniła tym, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto uiszczenie zobowiązania przez spółkę będzie dla niej ogromnym obciążeniem finansowym, a zapłata wymaganej kwoty spowoduje w rezultacie konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, a co za tym idzie utratę pracy przez jej pracowników. Zdaniem spółki skarżącej jej trudną sytuację finansową obrazują załączone do wniosku dokumenty w postaci bilansu, rachunku zysków i strat, sprawozdania o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz o nakładach na środki trwałe za I kwartał [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa - sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez sąd zostałby wzruszony. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 upsa ma charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się bowiem to, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć jednak charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie potencjalny i hipotetyczny. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Ogólne sformułowania zawarte w uzasadnieniu wniosku nie wskazują na nadzwyczajne okoliczności, które uprawniałyby do zastosowania w stosunku do spółki skarżącej instytucji ochrony tymczasowej. Z przedłożonych przez spółkę dokumentów: bilansu za [...] i sprawozdania finansowego [...] wynika bowiem, iż pomimo wykazania straty w wysokości [...] zł (przy przychodach w wysokości [...] zł brutto), posiada ona majątek trwały o kilkumilionowej wartości, który spółka może ewentualnie w części spieniężyć. Zatem spółka skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazać należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.