I SA/Wr 1495/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2007 r. o sygn. akt I SA/Wr 1495/07 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za okres od stycznia do września 2005 r. postanawia odmówić uchylenia postanowienia. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...]. odmówiono spółce z o.o. "A" wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] (data stempla pocztowego) skarżąca spółka wniosła o uchylenie powyższego postanowienia z uwagi na zmianę okoliczności. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że właściwy organ wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego z uwagi na zaległości w podatku akcyzowym, określone skarżoną decyzją. Argumentowano, że w przypadku dalszego zalegania ze zobowiązaniami, zezwolenie na prowadzenie składu zostanie cofnięte, co uniemożliwi skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej. Cofnięcie zezwolenia spowoduje ogromne straty, bowiem brak będzie możliwości sprzedaży wytworzonych produktów. Podniesiono także, iż w przypadku cofnięcia zezwolenia, skarżąca może stracić [...], w tym [...] zapłaconej akcyzy możliwej do odliczenia. Wyjaśniono, że spółka ponosi bieżące koszty związane z zatrudnieniem pracowników ([...]), oraz że w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji, brak będzie możliwości utrzymania zatrudnienia pracowników, gdyż firma nie będzie dysponowała środkami na wypłaty pracowników. W chwili obecnej skarżąca nie ma możliwości skredytowania zaległości wynikających z zaskarżonej decyzji, albowiem firma nie uzyska zaświadczenia o niezaleganiu ze zobowiązaniami podatkowymi, a ponadto ma już zaciągnięte trzy kredyty. Brak wstrzymania wykonania skarżonej decyzji spowoduje brak możliwości spłaty tych kredytów, co z kolei skutkować będzie ich natychmiastową spłatą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Dla wykazania, że zachodzą przesłanki o których mowa w § 3 art. 61 p.p.s.a , nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, nie publ.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, nie publ.). Jeżeli zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, iż brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd . Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że skarżąca spółka nie wykazała, iż wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki o których mowa w przytoczonym powyżej przepisie. Przede wszystkim, wskazane we wniosku okoliczności nie są – w ocenie Sądu – okolicznościami nadzwyczajnymi, które uzasadniałyby zastosowanie w stosunku do spółki ochrony tymczasowej. Z przedłożonych dokumentów wynika, że pomimo wykazania straty w wysokości [...] (sprawozdanie [...], skarżąca posiada majątek trwały kilkumilionowej wartości. Nie ma dostatecznych podstaw do przyjęcia, że majątek ten nie może być wykorzystany do pozyskania potrzebnych funduszy. Z załączonej do wniosku "Informacji na temat środków trwałych z dnia [...]" wynika, że tylko część majątku trwałego stanowi zabezpieczenie kredytu. Ponadto skarżąca powołując się na zagrożenie, jakie stanowi dla niej wykonanie zaskarżonej decyzji, nie przedstawiła rozmiarów tych zagrożeń, zważywszy, że chodzi o zapłatę kwoty ok. [...]. W ocenie Sądu, nie stanowi takiego uzasadnienia powoływanie się na uruchomienie odrębnego postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Omawiane szeroko przez spółkę skutki, mogą być zasadniczo postrzegane jako ewentualne następstwo tamtego postępowania i to przy założeniu, że zakończy się (to odrębne postępowanie) niekorzystnie (według przedłożonych dowodów, zostało dopiero wszczęte). W niniejszej sprawie, wykonanie decyzji jako zdarzenie, do którego odnosi się instytucja prawna unormowana w art. 61 p.p.s.a., sprowadza się do zapłaty kwoty pieniężnej. W tym zaś zakresie skarżąca wskazała zasadniczo tyle, że wobec zalegania z podatkami nie otrzyma od organu podatkowego zaświadczenia potrzebnego do uzyskania kredytu, a nadto ma już zaciągnięte inne kredyty. Argumentacja spółki w tym zakresie nie jest przekonująca. Trudno bowiem uznać, że w dobie gospodarki rynkowej wykluczone jest uzyskanie kredytu na spłatę zobowiązania podatkowego, zaś w takim przypadku nie sposób oczekiwać udokumentowania nieistnienia tego zobowiązania. Nadto z wniosku spółki wynika, że spośród dostępnych kredytów obrotowych, wykorzystuje jedynie część środków. Mając zatem na uwadze przedstawione stanowisko, uznając, że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.