I SA/Wr 150/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędziowie Sędzia WSA Marek Olejnik, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził, że odwołanie R. R. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] r. (nr [...]), określającej zobowiązanie w podatku od tworów i usług za grudzień 2003 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] r., określająca R. R. zobowiązanie w podatku od tworów i usług za grudzień 2003 r., została odebrana przez podatnika osobiście w dniu 20 listopada 2009 r. Odwołanie od tej decyzji został nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. w zaskarżonym postanowieniu, powołując się na przepis art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz.60 ze zm.) – dalej: O.p. stwierdził, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 grudnia 2009 r., zatem decyzja stała się ostateczna przed wniesieniem odwołania, które nastąpiło w dniu 5 grudnia. Organ wskazał także, że podatnik wraz z odwołaniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził, że wystąpiły przesłanki z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. (nr [...]) orzekł o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu R. R. wniósł o uchylenie postanowienia i zarzucił naruszenie: art. 228 § 1 pkt 2 O. p. przez jego błędne zastosowanie. Skarżący, nie kwestionując dat doręczenie decyzji i wniesienia odwołania a także przyznając, że odwołanie wniósł z uchybieniem terminu, wskazał że opóźnienie było spowodowane ciężką chorobą na jaką cierpi. Podniósł także, że nie wiedział o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu w przypadku jego przekroczenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uchyla zaskarżony akt, jeśli stwierdzi, że został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. W tak określonym zakresie kognicji skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p. odwołanie od decyzji organu podatkowego wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który decyzję wydał w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W spawie dotyczącej uchybienia terminowi do wniesienia odwołania istotne jest zatem zarówno data doręczenie odwołania jak i data wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie żadna z tych dat nie jest kwestionowana. Decyzję skarżącemu doręczono w dniu 20 listopada 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Odwołanie od tej decyzji zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 grudnia 2009 r. Oznacza to, że odwołanie zostało wniesione z jednodniowym opóźnieniem, zatem Dyrektor Izby Skarbowej zobligowany był do wydania, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Należy także wskazać, że doręczona skarżącemu decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie jego zaskarżenia. Termin do wniesienia odwołania jest terminem zawitym, co oznacza, że czynności dokonane po jego upływie nie wywołują żadnych skutków. Zgodnie z art. 162 O.p., termin ten może być przywrócony na wniosek strony zgłoszony wraz z dopełnieniem czynności dla której był określony termin. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienia przez zainteresowanego, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniosku takiego nie złożył wraz z odwołaniem. Zawarte w skardze wyjaśnienia dotyczące przyczyn opóźnienia, tj. ciężka choroba, pogorszenie stanu zdrowia oraz braku wiedzy o konieczności wystąpienia z wnioskiem o przywróceniu terminu są spóźniona. Sąd administracyjny nie rozpoznaje bowiem ponownie sprawy, ale jedynie ocenia legalność działania organów administracji publicznej, w tym organów podatkowych. Sąd orzeczenie organu może uchylić tylko wówczas, gdy stwierdzi, że narusza ono przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub przepisy prawa materialnego w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Takich naruszeń Sąd nie stwierdził. Z ustaleń faktycznych wynika, co nie jest sporne, że skarżący wniósł odwołanie jeden dzień po upływie terminu do jego wniesienia i nie wystąpił o jego przywrócenie. Skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i trybie zaskarżenia decyzji. W przypadku uchybienia terminowi, jaki wynika z pouczenia zawartego w orzeczeniu organu, to podatnik, który nie dochował terminu winien ustalić jakie są warunki umożliwiające, mimo uchybienia terminowi, rozpoznanie środka zaskarżenia. W takim przypadki strona nie może, w ocenie Sądu, wymagać od organu zamieszczenia w decyzji także pouczenia na wypadek uchybienia terminowi. Okoliczność, że skarżący nie wiedział o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem w żadnym zakresie nie obciąża organu podatkowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako bezzasadną oddalił.