I SA/Wr 150/15
PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-10-12
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w sprawie dotyczącej ulgi podatkowej, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł plus VAT?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w sprawie dotyczącej ulgi podatkowej, gdzie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek VAT według stawki 23%. Podstawę prawną stanowi art. 250 PPSA oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r.Stan faktyczny
Skarżąca uzyskała prawo pomocy w zakresie całkowitym, co skutkowało ustanowieniem dla niej doradcy podatkowego z urzędu. Doradca ten zastępował skarżącą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę. Po zakończeniu postępowania doradca złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi, dor. pod. M. B., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł (w tym 23% VAT).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za okres III-X 2010 r., nienależnego zwrotu w tym podatku za poszczególne miesiące 2010 r. oraz odsetek za zwłokę postanawia: przyznać pełnomocnikowi, dor. pod. M. B., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika I. M. został wyznaczony dor. pod. M. B., który zastępował skarżącą przed tutejszym Sądem. Na rozprawie złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, określoną stawkę minimalną zależną od wartości przedmiotu zaskarżenia (pkt 1), w pozostałych sprawach 240 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była decyzja dotycząca ulgi podatkowej. Wobec tego wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu za zastępowanie strony przed tutejszym Sądem należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 240 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 55,20 zł stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło