I SA/Wr 1500/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2004 r. oraz odsetek za zwłokę postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania J. P. prawa pomocy. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 grudnia 2009 r. (adnotacja na urzędowym formularzu potwierdzenia odbioru przesyłki). Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie wniosła zażalenia od wyżej wskazanego orzeczenia, które stało się prawomocne. W dniu 18 stycznia 2010 r. osobie upoważnionej do odbioru przesyłek pocztowych kierowanych do skarżącego doręczono wezwanie do uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma należnego wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że opłata sądowa od skargi nie została dotychczas uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W sprawie termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczynał bieg w dniu 19 stycznia 2010 r. i kończył się z upływem dnia 25 stycznia 2010 r. W sprawie strona skarżąca nie uiściła należnej opłaty sądowej od wniesionego środka zaskarżenia w zakreślonym w ustawie terminie mimo doręczenia jej stosownego wezwania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł na podstawie powołanych przepisów prawa jak w sentencji.