I SA/Wr 1502/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 rok postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego W. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wymienionego zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 12 grudnia 2012 r. doręczono skarżącemu w dniu 28 grudnia 2012 r. w trybie fikcji prawnej doręczenia. Z akt sprawy wynika, iż wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: "ppsa"), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są m.in.: skarga, czy skarga kasacyjna. Natomiast w myśl art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego doręczenia odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wpis ten nie został przez skarżącego uiszczony. Należy zauważyć, że odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 28 grudnia 2012 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia, który to sposób doręczenia został uregulowany przepisem art. 73 § 1 - § 4 ppsa. I tak, w myśl § 1 art. 73 w razie niemożności doręczenia pisma pod adresem wskazanym przez stronę, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń (...). Stosownie zaś do § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Stwierdzić zatem trzeba, iż sposób doręczenia przesyłki, o jakim mowa w art. 73 ppsa, uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. O uznaniu, iż do doręczenia w tym trybie doszło, przesądzają adnotacje znajdujące się na przesyłce. W ocenie Sądu, adnotacje na znajdującej się w aktach sprawy przesyłce, która zawiera odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie budzą żadnych wątpliwości. Wskazują one, że przesyłka była dwukrotnie awizowana, przy czym pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej z uwagi na nieobecność adresata ("awizo"), sporządzono w dniu 14 grudnia 2012 r. i pozostawiono je w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ponieważ przesyłka, po jej dwukrotnym awizowaniu, nie została podjęta przez skarżącego w placówce pocztowej, jej doręczenie, stosownie do art. 73 § 4 ppsa, nastąpiło czternaście dni po pierwszym awizowaniu, a zatem w dniu 28 grudnia 2012 r.. Data ta wyznaczała początek biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który to termin upłynął w dniu 4 stycznia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie opłacił skargi w podanym terminie, wobec czego skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.