I SA/Wr 1506/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A z siedzibą w L w upadłości układowej na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2009r. postanawia oddalić wniosek. W skardze na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania (do czasu rozpoznania skargi), powołując się na względy materialne i prawne, wynikające z pozostawania jego przedsiębiorstwa w upadłości z możliwością zawarcia układu, co potwierdza załączona do skargi sentencja postanowienia Sądu Rejonowego w L. Wydział V Gospodarczy – Sekcja dla spraw upadłościowych i naprawczych z dnia 5 marca 2012 r. (sygn. [...]). Z listy wierzytelności załączonej przez skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wynika ponadto, że postępowaniem układowym został także objęty Skarb Państwa – Dyrektor Izby Celnej we W. Wierzyciel ten zgłosił następujące wierzytelności: należność główna 38.809 zł plus odsetki i koszty – łącznie 53.982,30 zł oraz należność główna 191.356 zł plus odsetki – łącznie 246.019 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, istotnym z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., jest fakt pozostawania skarżącego w upadłości układowej. Konsekwencją stanu w jakim znajduje się obecnie skarżący jest bowiem to, że zaspakajanie zgłoszonych wierzytelności w trybie układowym odbędzie się według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. Nie istnieje zatem obawa, że nastąpi natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji, powodujące wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.