I SA/Wr 1508/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-06-27

Skład orzekający: Jadwiga Danuta Mróz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy wnioskodawca nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie ogólnie opisał swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że grozi mu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a ogólne twierdzenia bez poparcia dokumentami nie są wystarczające.
Stan faktyczny
Wnioskodawca R. N. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku od towarów i usług za 2008 r. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że utrzymuje się z niskiej emerytury, której zajęcie wywołałoby nieodwracalne skutki i znaczną szkodę w zaspokojeniu potrzeb rodziny, a także wymaga leczenia farmakologicznego. Organ podatkowy zauważył, że wnioskodawca nadal prowadzi działalność gospodarczą.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 31 października 2013 r. R. N. (dalej jako: wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że utrzymuje się jedynie z niskiej emerytury, której zajęcie wywoła nieodwracalne skutki, wyrządzając znaczną szkodę w zaspokojeniu bieżących potrzeb jego rodziny. Jego stan zdrowia wymaga leczenia farmakologicznego, przy czym pobierane świadczenie emerytalne już nie wystarczy na zakup leków, zwłaszcza biorąc pod uwagę konieczność ponoszenia kosztów wyżywienia, ubrania czy utrzymania domu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. zauważył, że z danych Centralnej Ewidencji i informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że wnioskodawca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, aby jemu, lub jego rodzinie, groziło niebezpieczeństwo znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwestionując faktu, że wnioskodawca boryka się z problemami zdrowotnymi, należy jednak zauważyć, że nie przedstawił on jakichkolwiek informacji o aktualnej sytuacji majątkowej swojej rodziny. W konsekwencji nie jest możliwe dokonanie jakiejkolwiek oceny ewentualnych zagrożeń związanych z przystąpieniem przez organy podatkowe do egzekucji wskazanych zaległości. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło