I SA/Wr 153/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 934/09 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za rok 2007 (sygn. akt I SA/Wr 934/09). Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. odrzucono skargę kasacyjną od ww. postanowienia, a postanowieniem z dnia 12 października 2009 r. odrzucono zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2010 r. przyznano stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym. Dnia 29 listopada 2010 r. skarżący osobiście wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. (data wpływu do Sądu ) pełnomocnik ustanowiony z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. Listem poleconym nadanym na adres Sądu w dniu 11 stycznia 2011 r. skarżący przesłał pismo zatytułowane "Wniosek o wznowienie postępowania". Z motywów wniosku wynika, że podstawą do wniesionego środka prawnego było pozbawienie możności działania w sprawie. W dniu 19 maja 2011 r. pełnomocnikowi ustanowionemu dla Z. K. z urzędu doręczono wezwanie do wskazania przesłanek wznowienia oraz daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 19 maja 2011 r. oświadczył, że podstawę wznowienia stanowi art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., natomiast brak kontaktu ze stroną powoduje, że nie jest w stanie podać daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Wniósł także o przedłużenie terminu do uzupełnienia ww. braku do 30 dni. Następnie, w dniu 10 czerwca 2011 r. skarżącemu doręczono wezwanie do wskazania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. W odpowiedzi na wezwanie Z. K. przesłał do akt sprawy pismo procesowe z dnia 14 czerwca 2011 r., w którego treści podtrzymał prezentowane dotychczas stanowisko wskazując na wnioski złożone w sprawie i wskazane w nich uchybienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym, gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji, od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a w zw. z art. 46 § 1 oraz art. 276 zd. 2 tej ustawy skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oprócz elementów wspólnych dla wszystkich pism sądowych (o których mowa w art. 46 § 1p.p.s.a. ) także dodatkowo oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Na podstawie art. 280 § 1 w zw. z 49 § 1 zdanie 2.p.p.s.a., jeżeli skardze o wznowienie postępowania nie można nadać dalszego toku z uwagi na niezachowanie wymogów formalnych dotyczących uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu lub dopuszczalności wznowienia, sąd wzywa stronę do uzupełnienia pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Dla skargi o wznowienie skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., w myśl których sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, której braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione. Z kolei wedle art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania wskazanego w doręczonym stronie skarżącej wezwaniu rozpoczynał zatem bieg w sprawie w dniu 11 czerwca 2011 r. i kończył się z dniem 17 czerwca 2011 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego środka zaskarżenia w określonym w ustawie terminie mimo doręczenia stosownego wezwania. W sprawie zaistniała zatem przesłanka odrzucenia skargi, określona w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.. W kwestii wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia należy wskazać, iż dopuszczalny jest jedynie w przypadku terminów sądowych (art. 84 p.p.s.a.), natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia, jest terminem ustawowym i jako taki nie może być przedłużany. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.