I SA/Wr 1534/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia 10 września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości na skutek oświadczenia o cofnięciu skargi postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Wrocławiu; 2. zwrócić stronie skarżącej od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) zł tytułem połowy uiszczonego wpisu od skargi. W piśmie nadesłanym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przesyłką z dnia 7 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o umorzenie postępowania i zwrot kosztów postępowania w postaci kwoty 100 zł stanowiącej wpis sądowy od skargi oraz orzeczenie kwoty 1.200,00 zł stanowiących zwrot kosztów czterokrotnych przejazdów na trasie W. - L. Śl. ( 4 x 260 km = 1040 km x 0,79 zł/km = 821,6), kosztów związanych z koniecznością przeprowadzenia konsultacji prawniczych, rozmów telefonicznych, konieczności korzystania z internetowej bazy aktów prawnych w przedmiotowej sprawie, w tym opłacenia możliwości zalogowania się do systemów, a także straconego czasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)- dalej u.p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 wyżej powołanej ustawy proceduralnej - uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału aktowego badanej sprawy czynność procesowa strony skarżącej nie budzi - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Sąd potraktował oświadczenie skarżącego jako cofnięcie skargi. W związku z tym uznać należało, że umorzenie postępowania jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 powołanej na wstępie ustawy postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w punkcie I. sentencji. Natomiast orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania oparte zostało na normie prawnej wynikającej z art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa został skierowana. Wobec cofnięcia skargi, przed rozpoczęciem posiedzenia jawnego zasadne było orzeczenie o zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi. Zgodnie z wyrażoną w art. 200 u.p.p.s.a. zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania Sąd obciąży organ obowiązkiem zwrotu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw tylko w przypadku uwzględnienia skargi oraz w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 u.p.p.s.a. oraz w art. 118 § 2 u.p.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarżącemu nie przysługuje zwrot kosztów postępowania. Dla tych motywów orzeczono jak w sentencji postanowienia.