I SA/Wr 1544/14

Wrocław dnia 22 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]. . Wraz z skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r., nr r [...], J.S. wniosła,w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), o wstrzymanie wykonania prawomocnej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]. Rozstrzygnięciem tym organ odwoławczy uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. ustalającego stronie skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. w wysokości 84.416 zł i ustalił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 80.666 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym wyrokiem z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 567/10 oddalił skargę strony skarżącej na opisaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania innego, niż zaskarżony aktu; mianowicie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] a nie będącego przedmiotem niniejszego postępowania rozstrzygnięcia, jakim jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r., nr r [...]. Na mocy tego ostatniego organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd podziela stanowisko wielokrotnie wyrażane w doktrynie i w orzecznictwie sądów administracyjnych, że na gruncie o art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest objęcie ochroną tymczasową aktu innego niż zaskarżony. W myśl bowiem powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w stosunku do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe zatem jest rozstrzygnięcie, jakie warunki decydują o zachowaniu granic tej samej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 01 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11 wskazał, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot kontroli sądowej a także art. 134 i 135 p.p.s.a., regulujące zakres kontroli sądowej. Ostatni ze wskazanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Stąd też, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W konsekwencji zakresem art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., stanowi akt prawny w granicach tej samej sprawy co zaskarżona decyzja, pomimo tego, że ta ostatnia dotyczy w istocie fazy poprzedzającej wszczęcie postępowania nadzwyczajnego - odmowy wznowienia postępowania podatkowego. Zarówno bowiem zakres przedmiotowy i podmiotowy obu spraw pokrywa się. Dalej należy wskazać, że przesłankami wstrzymania aktu w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. jest niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z brzmienia przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie zostałby wzruszony w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego. Chodzi tu zatem o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wymaga jednak podkreślenia, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej. W niniejszej sprawie skarżąca wykazała ponad wszelką wątpliwość, że znajduje się w złej sytuacji majątkowej. Znalazło to potwierdzenie w prawomocnym postanowieniu referendarza sądowego z dnia [...] lipca 2014 r., przyznającego skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednakże trudna sytuacja majątkowa nie stanowi w ogóle przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania aktu administracji publicznej. Może co najwyżej uwiarygadniać ryzyko powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że sama egzekucja świadczeń publicznoprawnych z majątku dłużnika nie stanowi samodzielnie o istnieniu ryzyka, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zwłaszcza, że w razie korzystnego rozstrzygnięcia na rzecz strony, będzie ona mogła dochodzić zwrotu wyegzekwowanych kwot. Z kolei z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]marca 2010 r. - k. [...] akt sądowo-administracyjnych skarżąca nie wskazuje żadnych innych okoliczności, które uprawdopodobniały ryzyka, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując, strona nie wykazała, że dobrowolne lub przymusowe wykonanie decyzji z dnia [...] marca 2010 r. spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jaki został złożony w sprawie, zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. .