I SA/Wr 1545/11

Dnia 20 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia WSA Marek Olejnik, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].08.2011 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].05.2011 r. odmawiającą spółce z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w G. stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 161.501 zł. Jak ustalono w sprawie podatkowej, w dniu 25.10.2007 r. nadzwyczajne zgromadzenie wspólników skarżącej spółki podjęło uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego z kwoty 50.000 zł do kwoty 32.360.000 zł, to jest o kwotę 32.310.000 zł, poprzez utworzenie 646.200 równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej 50 zł każdy z nich. Wszystkie nowe udziały zostały objęte przez dotychczasowego wspólnika B z siedzibą w G. i pokryte wkładem niepieniężnym w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Obecny przy podejmowaniu uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego notariusz, z tytułu wymienionej czynności, obliczył i pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 161.501 zł. Wnioskiem z dnia 29.11.2010 r. skarżąca spółka zwróciła się o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 161.501 zł, albowiem przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w oparciu o które płatnik pobrał podatek, były niezgodne z regulacjami prawa wspólnotowego, to jest art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG (Dz.Urz. UE L 249, s. 25) w brzmieniu nadanym Dyrektywą Rady nr 85/303/EWG z dnia 10.06.1985 r. (Dz.Urz. UE L 156, s.23). Według spółki ocena zgodności z prawem wspólnotowym winna uwzględniać także postanowienia dyrektyw zmieniających, a mianowicie dyrektyw nr 73/79/EWG oraz nr 73/80/EWG. Zmiany te miały bowiem ten skutek, że od dnia 1.01.1986 r. zwolnione od podatku kapitałowego były wszystkie czynności wymienione w art. 7ust. 1 lit. b) Dyrektywy 69/335/EWG, w tym czynność podwyższenia kapitału zakładowego spółki poprzez utworzenie nowych udziałów objętych w całości za aport w postaci przedsiębiorstwa, bez względu na to, jaką stawką czynności te były opodatkowane w dniu 1.07.1984 r. według przepisów krajowych. Rozpoznając przedmiotowy wniosek organ pierwszej instancji odmówił stwierdzenie nadpłaty wskazując, że normy prawa krajowego nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego. Zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z wniesieniem aportu do spółki była zgodna z przepisami Dyrektywy nr 69/355/EWG. W decyzji organ ten wskazał, że art. 7 ust. 1 Dyrektywy nr 69/335/EWG w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. nakładał na Polskę obowiązek zwolnienia od podatku kapitałowego czynności, które w dniu 1.07.1984 r. były zwolnione z opodatkowania lub opodatkowane według stawki 0,5% lub niższej. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zauważył, że na dzień 1.07.1984 r. w Polsce obowiązywały przepisy ustawy o opłacie skarbowej oraz przepisy rozporządzenia w sprawie opłaty skarbowej, zgodnie z którymi wysokość opłaty skarbowej od tej umowy była wyższa niż 0,5%. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu spółka zarzuciła między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG w związku z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k), ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 9 oraz art. 6 ust. 1 pkt 8 i ust. 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zdaniem skarżącej organ podatkowy - poprzez niewłaściwą wykładnię art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG - nieprawidłowo uznał, iż obowiązujące na podstawie jej (Dyrektywy) przepisów zwolnienie z podatku kapitałowego przyjmujące za dzień odniesienia dzień 1.07.1984 roku nie ma zastosowania w stosunku do Polski, która przystąpiła do Wspólnoty Europejskiej ze skutkiem od 1.05.2004 roku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie: p.p.s.a.), sąd z urzędu może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie we wskazanym unormowaniu nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, tym niemniej jest on organem sądowniczym (sądem) wspólnotowym, a przeto zainicjowane również przed Trybunałem Sprawiedliwości postępowanie należy do kategorii objętych art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26.05.2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: (1) Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? (2) W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości (zwłaszcza na pierwsze pytanie) będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W skardze strona skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy nr 69/335/EWG, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami jakie budzi to, czy dla zastosowania zwolnienia określonego w tym przepisie konieczne jest uwzględnienie kolejnych zmian wymienionej Dyrektywy, jeśli w momencie akcesji Polski do Unii Europejskiej niektóre z tych zmian już nie obowiązywały. Jak się powszechnie przyjmuje orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, ale także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (postanowienie NSA z dnia 14.09. 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08, niepubl.). Mając zatem na względzie omówione uwarunkowania należało – na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. – postanowić o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości UE odpowiedzi na wskazane pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego.