I SA/Wr 1548/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o. o. z siedzibą w K. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanych przez dłużnika zajętych przez organ egzekucyjny wierzytelności pieniężnych z tytułu najmu lokalu postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na wyżej oznaczone postanowienie, doręczone A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. Z. w dniu [...] (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru), strona skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] (data stempla pocztowego) na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. W treści postanowienia będącego przedmiotem zaskarżenia zawarte zostało pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie, stanowiące przedmiot zaskarżenia, doręczono stronie skarżącej w dniu [...]. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110-115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia [...]. Tymczasem skarga A sp. z o. o. w K.Z. na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została wniesiona przez stronę - stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...], tj. jedenaście dni po upływie ustawowo zakreślonego terminu. Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia doręczonego w dniu [...] postanowienia, obligowały Sąd - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy procesowej - do odrzucenia skargi A sp. z o. o. w K. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...]. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.