I SA/Wr 1549/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku"A". z o.o. we W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za XII/2000r., II-IV/2001r., VI-X/2001r., XII/2001r. oraz I/2002 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na oznaczoną w komparycji decyzję skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Dla wykazania, że zachodzą przesłanki o których mowa w § 3 art. 61 p.p.s.a , nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej ( post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 nie publ. ). Bez względu jednak na to, czy skarżąca poparła swój wniosek stosowną argumentacją, decydującą kwestią w zaistniałej sprawie jaką należało wykazać jest charakter objętej wnioskiem decyzji. Decyzją zaskarżoną jest decyzja odmawiająca określenia nadpłaty czyli decyzja, która nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu w ramach egzekucji administracyjnej, a więc nie może spowodować wystąpienia po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tych też względów stwierdzić należy, że udzielenie ochrony tymczasowej –przedmiotem której jest zaskarżona decyzja – nie jest zasadne, wskutek czego należało orzec jak w sentencji