I SA/Wr 155/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. i K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] określającą skarżącym A. i K. B. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Została ona doręczona stronom w dniu [...]. W dniu [...] strony osobiście złożyły w biurze podawczym organu odwoławczego skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przez skarżących terminu na jej wniesienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Skarga, która została złożona z naruszeniem tego terminu, podlega odrzuceniu na mocy art. 58 p.p.s.a. W myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według zasad określonych przepisami prawa cywilnego. Zgodnie z treścią art. 111 § 1 k.c. "termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia", przy czym w myśl § 2 tego przepisu, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające jego bieg. Zdarzeniem rozpoczynającym bieg terminu jest doręczenie stronom decyzji organu drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy, decyzja nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej we W. Oddziału Zamiejscowego w W. z dnia [...] została doręczona stronom w dniu [...]. Doręczenie to należy uznać za prawidłowe w świetle art. 145 Ordynacji podatkowej. Tym samym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi rozpoczął się dla stron z dniem [...] a zakończył się w dniu [...]. Strony składając skargę dopiero w dniu [...] uczyniły to już po upływie terminu ustawowego. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę jako spóźnioną należało odrzucić.