I SA/Wr 155/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B.W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 14 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. B.W. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 1.476 (słownie: tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., na pełnomocnika M.L. został wyznaczony adw. B.W., który zastępował skarżącego przed tutejszym Sądem. Koszty wynagrodzenia w tym zakresie zostały przyznane postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2012 r. Po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem, pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, złożył oświadczenie skarżącego o otrzymaniu powyższej opinii i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w części ani w całości. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, a w innych sprawach – 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w wysokości 10.229 zł. W związku z tym, przyjąć należało stawkę minimalną przewidzianą w § 6 pkt 5, w wysokości 2.400 zł. Wobec tego, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnikowi z urzędu przysługiwało wynagrodzenie w kwocie 1.200 zł, które podlegało podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług, na mocy § 2 ust. 3, to jest o 276 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej oraz powołanych przepisów rozporządzenia, postanowiono jak w sentencji.