I SA/Wr 1551/12

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-04-08

Skład orzekający: Jadwiga Danuta Mróz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego jest uzasadnione w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego, które ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który został zainicjowany pytaniem prejudycjalnym skierowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, sąd może zawiesić postępowanie, gdy jego wynik zależy od innego toczącego się postępowania, co ma miejsce w przypadku zagadnienia wstępnego (kwestii prejudycjalnej).
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za 2011 r. z tytułu nabyć wewnątrzwspólnotowych olejów smarowych. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa unijnego i krajowego dotyczących opodatkowania olejów smarowych. Sąd, rozpoznając sprawę, stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny skierował do TSUE pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego, które ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za 2011 r. postanawia zawiesić postępowanie. . Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...], określającą stronie skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym za 2011 r. z tytułu nabyć wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych w postaci olejów smarowych. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 2 ust. 1 i 4b Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (dalej Dyrektywa Energetyczna) w zw. z art. 2 pkt 1, art 32 ust 3 i 5-13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11; dalej ustawa akcyzowa) w zw. z § 10 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (dalej rozporządzenie MF), w zw. z art. 78 ust 1 i 3 i art. 86 ust 1 pkt 2 ustawy akcyzowej przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że stosowanie do olejów smarowych takich samych zasad jak do wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie jest sprzeczne z prawem wspólnotowym, - art. 20 Dyrektywy Energetycznej w zw. z art. 2 pkt 1 i art 86 ust 1 pkt 2 ustawy akcyzowej poprzez błędną wykładnię, że wyroby o kodzie CN 2710 19 81 oraz CN 2710 19 87 wykorzystywane do celów innych niż opałowe lub napędowe podlegają przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania wynikającym z Dyrektywy Horyzontalnej, art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontroli (Dz.U.UE.L.92.76.1), dalej dawna Dyrektywa Horyzontalna) oraz art 1 ust. 3 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U.UE.L.09.9.12), dalej Dyrektywa Horyzontalna ) w zw. z art. art 32 ust. 3 i ust. 5-13, art 78 ust. 1 i 3 ustawy akcyzowej oraz w zw. z § 10 rozporządzenia MF przez błędną wykładnię, z której wynika, że obowiązki nakładane na podmioty nabywające wewnątrzwspólnotowo wyroby o kodzie CN 2710 19 81 oraz CN 2710 19 87 nie powodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granic w handlu pomiędzy państwami członkowskimi, - art. 34 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przez błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że środki krajowe stosowane w odniesieniu do olejów smarowych nie stanowią środka o skutku równoważnym i tym samym nie powodują naruszenia zasady swobodnego przepływu towarów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko wraz z jego argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadanie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpiła tego rodzaju zależność, w związku z czym zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed TSUE. Jak bowiem wynika z ustaleń dokonanych przez Sąd, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie I GSK 780/11 skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego o następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.Urz. UE L 76 z 23 marca 1992r., s. 1, ze zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t. 1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz.Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, ze zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?". W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie kwestii prawnej objętej wyżej wskazanym pytaniem prejudycjalnym, ma istotne znaczenie także dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w przedmiotowej sprawie i dlatego, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu ustosunkowania się przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej do zadanego pytania prejudycjalnego. .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło