I SA/Wr 1559/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącego w związku z nie wpłaconą w terminie opłatą miejscową z tytułu sprawowanej funkcji inkasenta postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wykonując ustalenia dokonane na posiedzeniu mediacyjnym w dniu 19 marca 2007 r. wydało w dniu [...] decyzję Nr [...] ( doręczoną skarżącemu w dniu [...]), mocą której uchylono decyzję organu podatkowego I i II instancji i umorzono postępowanie w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż skarżący J. B. nie wniósł skargi na ww. decyzję organu podatkowego II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 117 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, organ uchyla lub zmienia zaskarżony akt albo wykonuje lub podejmuje inną czynność stosownie do okoliczności sprawy w zakresie swojej właściwości i kompetencji. Z kolei stosownie do art. 118 § 2 p.p.s.a. jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1, nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne. Aktualny stan sprawy, powstał na skutek wydania decyzji zgodnej z ustaleniami poczynionymi między stronami na posiedzeniu mediacyjnym w dniu 19 marca 2007 r., która nie stała się przedmiotem skargi, co pozwala przyjąć, iż zaistniały przesłanki obligujące Sąd do umorzenia postępowania. Wobec reprezentowania strony przez profesjonalnego pełnomocnika i brakiem wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego, na mocy art. 209 w zw. z art. 210 (1 i 2 p.p.s.a., Sąd odstąpił od orzekania w tym przedmiocie. Z tych względów, na podstawie wyżej powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.