I SA/Wr 1559/11

Wrocław, dnia 19 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 listopada 2011 r. A. Z. (dalej skarżący) został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 28 września 2011 r., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...], w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi lub nadesłanie jej prawidłowo podpisanego odpisu. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 01 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi zatem brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione. Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Doręczenie skarżącemu odpisu zarządzenia z dnia 10 listopada 2011 r. nastąpiło w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 5 p.p.s.a. Wskazane przepisy stanowią, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma osobie upoważnionej do odbioru pism za pośrednictwem jednej z osób, wymienionych w art. 72 p.p.s.a. (domownik, administracja domu, dozorca), pismo uważa się za doręczone, jeżeli w ciągu czternastu dni od złożenia go w placówce pocztowej nie zostanie podjęte. Zawiadomienie o złożeniu pisma (awizo), w oparciu o art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w ciągu siedmiu dni, art. 73 § 3 p.p.s.a przewiduje pozostawienie powtórnego zawiadomienia (powtórne awizo) o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni, od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. W niniejszej sprawie próby doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I przez pocztę miały miejsce w dniach 17 i 25 listopada 2011 (k. 25 akt). Natomiast czternastodniowy termin na odebranie pisma, liczony od dnia 17 listopada 2011 r., upłynął w dniu 01 grudnia 2011 r. Z tym dniem należało uznać jego doręczenie za skuteczne. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu w skardze upłynął w dniu 08 grudnia 2011 r. (czwartek). W tak zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku skargi, wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.