I SA/Wr 1561/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za kwiecień 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca spółka, pismem z dnia 4 lipca 2013 r., wniosła skargę na 33 decyzje Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za poszczególne miesiące. Po rozdzieleniu spraw na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres Kancelarii pełnomocnika 13 września 2013 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzielono odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 215 § 1 p.p.s.a., W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania (zob. postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 885/07, publ. LEX nr 505984). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki wezwany do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego, nie uzupełnił go w wyznaczonym 7-dniowym terminie, którego ostatni dzień przypadał na 20 września 2013 r. (piątek). W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej okoliczności i regulacji prawnych, Sąd postanowił jak w sentencji.