I SA/Wr 1568/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. T. K. (dalej strona skarżąca, skarżący), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Jednocześnie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane powyżej rozstrzygnięcie. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 marca 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 2 kwietnia 2014 r. Natomiast skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 17 kwietnia 2014 r., co zgodnie z brzmieniem art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) było równoznaczne z jej wniesieniem do Sądu. Postanowieniem z 7 lipca 2014 r., I SA/Wr 1568/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na wskazane orzeczenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 listopada 2014 r., II FZ 1402/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wedle zaś art. 111 kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 lipca 2014 r. odmówiono stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r. Skoro zatem zaskarżona decyzja została odebrana przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 3 marca 2014 r., zaś termin na wniesienie skargi upływał z dniem 2 kwietnia 2014 r., to niewątpliwie należy uznać, że skarga nadana w placówce pocztowej w dniu 17 kwietnia 2014 r. uchybiała trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia. Wobec stwierdzenia, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, który nie został stronie przywrócony, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.