I SA/Wr 1569/11

Wrocław, dnia 05 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 03 listopada 2011 r. "A" sp. z o.o. w S. (dalej skarżąca) zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...], podnosząc, że egzekucja zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym za 2009 r., wynoszących łącznie 265.966 zł, stwarza niebezpieczeństwo sparaliżowania prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, a także pozbawienia jej płynności finansowej. Jak dalej wskazała, skutki związane z wyegzekwowaniem zobowiązań podatkowych, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, mogą okazać się nieodwracalne, albowiem, biorąc pod uwagę także wcześniejsze zobowiązania kredytowe spółki, nie wykluczona będzie konieczność wyzbycia się przez nią składników majątkowych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej (dwa kredyty na kwotę: 440.000 zł i 150.000 zł, w tym kredyt 440.000 zł przeznaczony na zakup nieruchomości na której prowadzona jest działalność gospodarcza). Wyprzedanie zaś majątku firmy będzie praktycznie oznaczać likwidację dotychczas prowadzonej działalności. W uzupełnieniu wniosku (pismo z dnia 08 listopada 2011 r.) skarżąca przedłożyła umowę kredytu inwestycyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. na zakup nieruchomości oraz akt notarialny z dnia 22 grudnia 2010 r., a nadto, przedstawiła omówienie bilansu spółki za okres od dnia 04 listopada do dnia 31 grudnia 2010 r., który to bilans spółka dołączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl jednak art. 61 § 3 p.p.s.a. może to nastąpić w drodze postanowienia sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych, dotyczącym wykładni przesłanek zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., utrwalił się pogląd co do wymogu, z jednej strony, jedynie uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających wniosek, z drugiej zaś, wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody tego rodzaju, że nie będzie możliwe jej wynagrodzenie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, przez przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wskazać także należy, że przesłanką dla pozytywnego rozpoznania wniosku nie może stanowić sama tylko wysokość zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji, albowiem, przedmiotem oceny sądu kwestia, na ile odmowa wstrzymania wykonania decyzji wpłynie na sytuację wnioskodawcy w kontekście ujemnych następstw o jakich mowa w powołanym przepisie. Dokonując oceny – w myśl przedstawionych kryteriów – zgłoszonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. Sąd uznał, że skarżąca w sposób dostateczny uprawdopodobniła niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonanie aktu jeszcze na etapie poprzedzającym sądową kontrolę zaskarżonej decyzji. Skoro, za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie okoliczności faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym, powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, to możliwy paraliż działalności gospodarczej, mogący doprowadzić do utraty płynności finansowej przedsiębiorcy, z całą pewnością wypełnia wskazane wyżej znamiona. Niewątpliwie, ewentualne uchylenie decyzji przez Sąd, przy uprzednim wdrożeniu czynności egzekucyjnych, mogłoby skutkować zatem prawdopodobieństwem sytuacji – biorąc pod uwagę aktualne obciążenia wnioskodawcy, w tym także kredytowe – w której restytucja poprzedniego stanu majątkowego wnioskodawcy byłaby znacznie utrudniona, a może nawet nieodwracalna. Te wszystkie okoliczności przemawiały – zdaniem Sądu – za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, o czym, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.