I SA/Wr 1572/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Zastępca Przewodniczącego Wydziału I: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 31 października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do listopada 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na opisaną w osnowie postanowienia decyzję, strona skarżąca A. w B. wniosła "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości", nie podając przesłanki/przesłanek, które miałyby uzasadniać uwzględnienie tego żądania oraz nie przedstawiając żadnego uzasadnienia w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja wnioskodawcy powinna także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś brak uzasadnienia wniosku złożonego na podstawie tego przepisu, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt I FZ 163/04). Zaznaczenia również wymaga, iż na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (vide: postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04). W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie uczyniła zadość obowiązkom, które wynikają z przywołanej regulacji, bowiem poza sformułowaniem w skardze wniosku "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości" nie podała skutków, jakie miałyby wystąpić w wyniku wykonania decyzji, ani też żadnej argumentacji na poparcie wniosku. Jednocześnie podkreślić należy, że w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a nie można utożsamiać z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zarzutów zgłoszonych wobec skarżonej decyzji i przekonania strony, że jej skarga zasługuje na uwzględnienie. Ocena takiego wniosku przez pryzmat zarzutów wymienionych w skardze, prowadziłaby bowiem do dokonania kontroli legalności zaskarżonej decyzji, co na etapie postępowania incydentalnego wywołanego wnioskiem o udzielenie ochrony tymczasowej, dopuszczalne nie jest. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.