I SA/Wr 1573/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stacji Paliw "A" Sp. z o.o. z/s w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2009 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 listopada 2011 r. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia w sprawie podnosząc, że egzekucja zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym wynoszących za rok 2009 r. łącznie 265.966 zł stwarza niebezpieczeństwo sparaliżowania działalności gospodarczej, a także, pozbawienie płynności finansowej spółki. Argumentowała, że w sytuacji uchylenia decyzji przez Sąd, skutki związane z wyegzekwowaniem zobowiązań podatkowych mogą okazać się nieodwracalne, albowiem, biorąc pod uwagę także wcześniejsze zobowiązania kredytowe spółki, nie wykluczona jest konieczność wyzbycia się przez nią składników majątkowych, niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej (dwa kredyty na kwotę: 440.000 zł i 150.000 zł, w tym kredyt 440.000 zł przeznaczony na zakup nieruchomości na której prowadzona jest działalność gospodarcza). Wyprzedanie majątku firmy oznaczać będzie praktycznie likwidację dotychczas prowadzonej działalności. W uzupełnieniu wniosku (pismo z dnia 8 listopada 2011 r.) skarżąca spółka przedłożyła umowę kredytu inwestycyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. na zakup nieruchomości oraz akt notarialny z dnia 22 grudnia 2010 r., a nadto, przedstawiła omówienie bilansu spółki za okres od 4 listopada do 31 grudnia 2010 r., który to bilans spółka dołączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przewidziana w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Materialnoprawną podstawę do orzekania w tym trybie stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.), w myśl którego, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle sądowej wykładni przesłanek zastosowania przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. utrwalony jest pogląd co do wymogu, z jednej strony, jedynie uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających wniosek, z drugiej zaś, wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody tego rodzaju, że nie będzie możliwe jej wynagrodzenie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, przez przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Odwołując się do orzecznictwa, przesłanki dla pozytywnego rozpoznania wniosku nie może stanowić sama tylko wysokość zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji, albowiem, przedmiotem oceny Sądu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest przede wszystkim uprawdopodobnienie, na ile odmowa wstrzymania wykonania decyzji wpłynie na sytuację wnioskodawcy w kontekście ujemnych następstw o jakich mowa w powołanym przepisie. Dokonując oceny – w myśl przedstawionych kryteriów – zgłoszonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. Sąd uznał, że wnioskodawca w sposób dostateczny uprawdopodobnił niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonanie aktu jeszcze na etapie poprzedzającym sądową kontrolę zaskarżonej decyzji. Skoro, za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie okoliczności faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym, powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, to możliwy paraliż działalności gospodarczej, mogący doprowadzić do utraty płynności finansowej przedsiębiorcy, z całą pewnością wypełnia wskazane wyżej znamiona. Niewątpliwie, ewentualne uchylenie decyzji przez Sąd (czego na tym etapie Sąd nie przesądza), przy uprzednim wdrożeniu czynności egzekucyjnych, mogłoby skutkować zatem prawdopodobieństwem sytuacji – biorąc pod uwagę aktualne obciążenia wnioskodawcy, w tym także kredytowe – w której restytucja poprzedniego stanu majątkowego wnioskodawcy byłaby znacznie utrudniona, a może nawet nieodwracalna. Te wszystkie okoliczności przemawiały – zdaniem Sądu – za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, o czym, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.