I SA/Wr 1576/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. B. S. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 446,55 (słownie: czterysta czterdzieści sześć 55/100) złotych, w tym 23% VAT i zwrot wydatków. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika M. K. został wyznaczona adw. B. S., która reprezentowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Na rozprawie złożony został do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały zapłacone przez skarżącego. Po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem, pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, do której załączyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię dowodu nadania na adres M. K. z wykazaną kwotą 3,75 zł. Opinia zawierała wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że koszty nie zostały zapłacone w części ani w całości. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, a w innych sprawach – 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie dotyczące uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W związku z tym, przyjąć należało stawkę minimalną przewidzianą w sprawach innych, która wynosi 240 zł. Wynagrodzenie w tej wysokości podlega podwyższeniu o podatek od towarów i usług według stawki 23%, to jest o kwotę 55,20 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Z kolei na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Wobec tego z dokonanie tej czynności pełnomocnikowi z urzędu przysługiwało wynagrodzenie w kwocie 120 zł podwyższone wartość podatku VAT – 27,60 zł. Ponadto, na mocy § 19 pkt 2 rozporządzenia, należało orzec o zwrocie niezbędnego udokumentowanego wydatku w wysokości 3,75 zł według przedłożonego dowodu nadania przesyłki z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na adres skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.